Shloka 36
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
इहैवाशुभकर्माण: कर्मभिर्निरयं गता: । अवाग्गतिरियं कष्टा यत्र पच्यन्ति मानवा: । तस्मात् सुदुर्लभो मोक्षो रक्ष्यक्षात्मा ततो भूशम्
ihaivāśubhakarmāṇaḥ karmabhir nirayaṃ gatāḥ | avāggatir iyaṃ kaṣṭā yatra pacyanti mānavāḥ | tasmāt sudurlabho mokṣo rakṣyātmā tato bhūśam ||
এই লোকতেই যিসকলে অশুভ কৰ্ম কৰে, তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্মবলে নৰকলৈ পতিত হয়। ই জীৱৰ অধোগতি—অতিশয় কঠোৰ আৰু যন্ত্রণাময়—য’ত মানুহ যাতনাৰ অগ্নিত ‘পকোৱা’ হয়। সেয়ে তাৰ পৰা মুক্ত হৈ মোক্ষ লাভ অতি দুর্লভ; অতএব পাপকর্মৰ পৰা নিবৃত্ত হৈ, মহা সতর্কতাৰে নিজকে সেই দুৰ্গতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা উচিত।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Evil actions lead to a painful downward destiny (hell) according to one’s own karma; since escape (moksha) from such a condition is extremely hard, one should vigilantly guard oneself by avoiding sinful conduct.
A Siddha delivers a didactic warning: he describes the karmic consequence of aśubha-karman—falling into niraya where beings suffer intense torment—and urges disciplined self-protection through ethical restraint.