Shloka 1236
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
ददृशे त॑ जन सर्व सर्वाश्व प्रकृतीस्तथा । तदनन्तर महाराज धुृतराष्ट्र अन्तःपुरसे बाहर निकले और वहाँ नगर तथा जनपदकी समस्त प्रजाके उपस्थित होनेका समाचार सुना
dadṛśe taṁ janaḥ sarvaḥ sarvāśva-prakṛtīs tathā | tadanantaraṁ mahārāja dhṛtarāṣṭraḥ antaḥpura-se bāhar nikale aura vahāṁ nagara tathā janapada-kī samasta prajā-ke upasthita hone-kā samācāra sunā |
বৈশম্পায়নে ক’লে—তাত সকলো লোক একত্ৰিত হোৱা দেখা গ’ল, লগতে ৰাজ্যৰ নানাবিধ ব্যৱস্থা আৰু সম্পদসমূহো উপস্থিত আছিল। তাৰ পাছত, হে মহাৰাজ, ধৃতৰাষ্ট্ৰ অন্তঃপুৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই আহি শুনিলে যে নগৰ আৰু জনপদৰ সমগ্ৰ প্ৰজা সমবেত হৈছে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that a ruler’s actions and transitions are not merely private; they reverberate through the whole community. Kingship carries a dharmic obligation toward the prajā, and public life gathers around moments of political and moral consequence.
A large assembly of people and royal establishments is present. Dhṛtarāṣṭra emerges from the inner palace and hears that the entire population of the city and surrounding districts has gathered, indicating a significant public moment in the unfolding events of the Āśramavāsika narrative.