Shloka 12
अध्याय ६ — युधिष्ठिरस्य वैराग्य-वाक्यं धृतराष्ट्रस्य वनगमनाभिलाषश्च
Chapter 6: Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Appeal and Dhṛtarāṣṭra’s Resolve for the Forest
संध्यर्थ राजपुत्रं वा लिप्सेथा भरतर्षभ । विपरीतं न तच्छेय: पुत्र कस्यांचिदापदि
saṁdhyārthaṁ rājaputraṁ vā lipsethā bharatarṣabha | viparītaṁ na tac cheyaḥ putra kasyāṁcid āpadi ||
হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ, কেৱল সন্ধি বা বিৰামৰ বাবে কোনো ৰাজপুত্ৰ লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰিবা। কোনো আপদত সি তোমাৰ শ্ৰেয়ৰ বিপৰীত হৈ পৰে; সেয়ে, পুত্ৰ, তাক গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।
धघतयाट्र उवाच
Educational Q&A
Do not pursue a political settlement (saṁdhi) that requires seizing or demanding a prince as a bargaining tool; in times of distress such expedients can become harmful and ethically improper.
Dhṛtarāṣṭra is advising a Bharata prince, warning against a particular kind of crisis-driven diplomacy—seeking a prince ‘for the sake of saṁdhi’—because it may lead to adverse consequences and violate proper conduct.