Shloka 39
Vyāsa’s Inquiry into Dhṛtarāṣṭra’s Tapas and the Identification of Vidura with Dharma
पादशुश्रूषणे रक्तो राज्ञो मात्रोस्तथानयो: । “भरतश्रेष्ठ! मुझमें माताजीको छोड़कर जानेका साहस नहीं है। प्रभो! आप शीघ्र लौट जायाँ। मैं यहीं रहकर तपस्या करूँगा और तपके द्वारा अपने शरीरको सुखा डालूगा। मैं यहाँ महाराज और इन दोनों माताओंके चरणोंकी सेवामें ही अनुरक्त रहना चाहता हूँ” ।। तमुवाच ततः कुन्ती परिष्वज्य महाभुजम्,यह सुनकर कुन्तीने महाबाहु सहदेवको छातीसे लगा लिया और कहा--“बेटा! ऐसा न कहो। तुम मेरी बात मानो और चले जाओ पुत्रो! तुम्हारे मार्ग कल्याणकारी हों और तुम सदा स्वस्थ रहो
vaiśampāyana uvāca |
pādaśuśrūṣaṇe rakto rājño mātrostathānayoḥ |
"bharataśreṣṭha! mayi mātaraṃ parityajya gantum na śaktir asti | prabho! tvaṃ śīghraṃ nivartasva | aham ihaiva tapasā carāmi, tapasā ca śarīraṃ śoṣayiṣyāmi | aham iha mahārājasya cānayoś ca mātroḥ pādasevāyām eva anurakto bhavitum icchāmi" ||
tam uvāca tataḥ kuntī pariṣvajya mahābhujam |
"vatsa! māivam avada | mama vacanaṃ śṛṇu, gaccha putra | tava panthānaḥ kalyāṇakārī bhavantu, tvaṃ ca sadā svastho bhava" ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—ৰাজা আৰু সেই দুগৰাকী মাতৃৰ চৰণসেৱাত অনুৰক্ত হৈ সি ক’লে—“ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! মাতৃক এৰি যোৱাৰ সাহস মোৰ নাই। প্ৰভু, আপুনি শীঘ্ৰে উভতি আহক। মই ইয়াতেই থাকি তপস্যা কৰিম, তপস্যাৰে এই দেহ শুকুৱাই দিম। মহাৰাজ আৰু এই দুগৰাকী মাতৃৰ চৰণসেৱাতেই মই একান্ত অনুৰক্ত হৈ থাকিব খোজোঁ।” এই কথা শুনি কুন্তীয়ে মহাবাহু সহদেৱক বুকুত জাপি ধৰি ক’লে—“বেটা, এনেকুৱা কথা নক’বি। মোৰ কথা মানি যা, পুত্ৰ। তোৰ পথ মঙ্গলময় হওক, আৰু তই সদায় সুস্থ থাক।”
वैशम्पायन उवाच