धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् । कदा तु जननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भूशदु:खिताम्,“जो महलों और अट्ठटालिकाओंमें पलकर बड़ी हुई हैं, अत्यन्त सुखकी भागिनी रही हैं, वे ही माता कुन्ती अब थककर अत्यन्त दुःख उठाती होंगी! मुझे कब उनके दर्शन होंगे?
যি প্ৰাসাদ-হৰ্ম্যত লালিত-পালিত, অতিশয় সুখভাগিনী আছিল—সেই জননী এতিয়া ক্লান্ত হৈ ভূমিত দুখ ভোগ কৰি আছে। মই কেতিয়া তেওঁক দৰ্শন কৰিম?
वैशम्पायन उवाच