Shloka 3
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
ऋषय: समेता: पश्चिमे वै प्रभासे समागता मन्त्रममन्त्रयन्त । चराम सर्वा पृथिवीं पुण्यतीर्था तन्न: काम॑ हन्त गच्छाम सर्वे
ṛṣayaḥ sametāḥ paścime vai prabhāse samāgatā mantram amantrayanta | carāma sarvāṃ pṛthivīṃ puṇyatīrthāṃ tan naḥ kāmaḥ—hanta gacchāma sarve ||
ভীষ্ম ক’লে—পশ্চিমদেশৰ প্ৰভাস তীৰ্থত বহু ঋষি একত্ৰিত হৈছিল। সমবেত হৈ তেওঁলোকে পৰামৰ্শ কৰিলে—‘পুণ্যতীৰ্থেৰে পৰিপূৰ্ণ সমগ্ৰ পৃথিৱী আমি সকলোৱে ভ্ৰমণ কৰোঁ; এয়াই আমাৰ অভিলাষ; আহা, আমি সকলোৱে একেলগে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰোঁ।’
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal: seeking purification and moral clarity through collective pilgrimage to sacred places, undertaken with shared intention and mutual counsel.
A group of sages gathers at the western sacred site of Prabhāsa and, after deliberation, decides to begin a joint journey across the earth to visit many holy tīrthas.