Shloka 6
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
अपि चात्र पुरागीतां कथयिष्यामि तेडनघ
api cātra purāgītāṃ kathayiṣyāmi te 'naghā | niṣpāpa nareśa | asmin viṣaye tvāṃ purā-vṛttāntaṃ śrāvayāmi | ekadā parama-buddhimān śukadevaḥ nitya-karmānuṣṭhānaṃ kṛtvā pavitraḥ śuddha-cittaś ca san, ṛṣi-śreṣṭhaṃ pitaraṃ śrī-kṛṣṇa-dvaipāyanaṃ vyāsaṃ, yaḥ lokasya bhūta-bhaviṣyat pratyakṣa-darśī, praṇamya papraccha— “pitāḥ! sarveṣu yajñeṣu kaḥ yajñaḥ śreṣṭhatamo dṛśyate?”
ভীষ্ম ক’লে— হে নিষ্পাপ ৰজা! এই বিষয়ত মই তোমাক এটা প্ৰাচীন বৃত্তান্ত ক’ম। এবাৰ পৰম বুদ্ধিমান শুকদেৱে নিত্যকৰ্ম সম্পন্ন কৰি শুচি আৰু সংযতচিত্ত হৈ, ঋষিসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ আৰু ভূত-ভৱিষ্যৎ প্ৰত্যক্ষদৰ্শী শ্ৰীকৃষ্ণদ্বৈপায়ন ব্যাসক প্ৰণাম কৰি সুধিলে— “পিতাজী! সকলো যজ্ঞৰ ভিতৰত কোন যজ্ঞ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage frames ethical-ritual inquiry as requiring inner and outer purity: one performs one’s daily duties, approaches a worthy teacher with humility, and then asks about the hierarchy of dharmic acts—here, which yajña is truly supreme.
Bhīṣma begins an ‘ancient account’ for the king: Śukadeva, after completing his daily observances, bows to his father Vyāsa—described as a seer of past and future—and asks him which sacrifice is considered the greatest among all sacrifices.