Shloka 6
Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
जरारोगोपसम्पन्नां जीर्णा वापीमिवाजलाम् | दत्त्वा तम: प्रविशति द्विजं क्लेशेन योजयेत्
jarārogopasampannāṁ jīrṇā vāpīm ivājalām | dattvā tamaḥ praviśati dvijaṁ kleśena yojayet ||
ভীষ্মে ক’লে—যি গাই বাৰ্ধক্য আৰু ৰোগে পীড়িত, পানী নথকা ভাঙি-পৰা কুঁৱাৰ দৰে জীৰ্ণ আৰু নিষ্ফল, তাক দান কৰিলে দাতা ঘোৰ অন্ধকাৰময় নৰকত পতিত হয়। এনে দানে ব্ৰাহ্মণ গ্ৰহীতাক কেৱল ব্যৰ্থ কষ্টত পেলায়। সেয়ে দান যোগ্য আৰু হিতকাৰী হ’ব লাগে; যি অনুপযোগী আৰু পীড়াদায়ক, তাৰ দান পুণ্য নহয়—পাপৰ কাৰণ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity must be appropriate and beneficial. Donating something useless—like a cow ruined by age and disease—does not create merit; it harms the recipient and leads the giver toward demerit and a ‘dark’ fate.
In Bhīṣma’s instruction on dāna-dharma, he warns that giving a decrepit, diseased cow is ethically wrong because it imposes hardship on the brāhmaṇa recipient; such a ‘gift’ is condemned and said to lead to darkness/hell.