Shloka 12
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
शोषोत्सगें कर्मभिर्देहमो क्षे सरस्वत्य: श्रेयसे सम्प्रवृत्ता: । यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्ां दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्ना:
śoṣotsarge karmabhir dehamokṣe sarasvatyaḥ śreyase sampravṛttāḥ | yūyaṃ nityaṃ sarvapuṇyopavāhāṃ diśadhvaṃ me gatim iṣṭāṃ prasannāḥ ||
হে গাইসমূহ! যিসকল লোকে তোমালোকৰ সেৱা কৰি তোমালোকৰ আৰাধনাত ৰত থাকে, সিহঁতৰ কৰ্মত প্ৰসন্ন হৈ তোমালোক সিহঁতক ক্ষয় আদি ৰোগ আৰু অন্য দুঃখৰ পৰা মুক্ত কৰাঁ; আৰু সত্যজ্ঞান দান কৰি দেহবন্ধনৰ পৰাও মুক্ত কৰাঁ। সেৱকৰ কল্যাণৰ বাবে তোমালোক সৰস্বতী নদীৰ দৰে সদা শ্ৰেয় বহন কৰি প্ৰবৃত্ত থাকাঁ। সেয়ে আমাৰ ওপৰত সদা প্ৰসন্ন থাকি, সমস্ত পুণ্যৰ দ্বাৰা লাভ হোৱা অভীষ্ট গতি মোক দিয়া।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Service to cows is presented as a dharmic act whose fruits include relief from suffering, the rise of right knowledge, and ultimately liberation; the verse frames cows as conduits of puṇya who can bestow an auspicious gati when pleased.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Anuśāsana Parva, addresses the cows directly in a prayer-like appeal, praising their beneficent power and asking them—being pleased—to grant him the desired spiritual destiny.