Shloka 6
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
नारदजीने कहा--महाभागे! कृत्तिका नक्षत्र आनेपर मनुष्य घृतयुक्त खीरके द्वारा श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको तृप्त करे। इससे वह सर्वोत्तम लोकोंको प्राप्त होता है ।।
nārada uvāca—mahābhāge! kṛttikā-nakṣatre samāgate manuṣyo ghṛta-yuktayā kṣīrayā śreṣṭhān brāhmaṇān tṛptayet; tena sa sarvottamān lokān prāpnoti. rohīṇyāṃ prasṛtair mārga-phala-rasair annēna sarpiṣā payasā ca pānīya-dravyāṇi dvijātaye dātavyāni; tena sa ṛṇāt pramucyate.
নাৰদে ক’লে—হে মহাভাগে! কৃত্তিকা নক্ষত্ৰ আহিলে ঘৃতমিশ্ৰিত ক্ষীৰেৰে শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাহ্মণসকলক তৃপ্ত কৰিব লাগে; তাতে সি সৰ্বোত্তম লোক লাভ কৰে। আৰু ৰোহিণী নক্ষত্ৰৰ সময়ত পকা ফলৰ গুদা আৰু ৰস, ৰন্ধা অন্ন, ঘী, দুধ আৰু পানযোগ্য দ্ৰব্য দ্বিজ ব্ৰাহ্মণক দান কৰিব লাগে; তাতে ঋণবন্ধনৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায়।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches time-sensitive charity (dāna) and hospitality: feeding and gifting nourishing foods to qualified Brahmins at auspicious lunar mansions (Kṛttikā, Rohiṇī) generates spiritual merit, leading to higher realms and relief from one’s obligations (ṛṇa).
Nārada instructs a noble woman on specific observances tied to nakṣatras: during Kṛttikā one should feed Brahmins milk-pudding with ghee, and during Rohiṇī one should donate ripe fruit preparations, food, ghee, milk, and drinks—framing these acts as ethically potent and spiritually fruitful.