Shloka 186
Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
तदर्थ जीवितं ते<स्तु मा तेभ्यो5प्रतिपालनम् । भारत! ब्राह्मणोंके पास जो वस्तु न हो
tadarthaṃ jīvitaṃ te 'stu mā tebhyo 'pratipālanam | bhārata! brāhmaṇoṃ ke pāsa jo vastu na ho, use unko denā aur jo ho usakī rakṣā karnā bhī tumhārā nitya kartavya hai | tumhārā jīvana unhīṃ kī sevā meṃ laga jānā cāhiye | unakī rakṣā se tumheṃ kabhī muṃha nahīṃ moṛnā cāhiye |
ভীষ্মে ক’লে—সেই উদ্দেশ্যৰ বাবেই তোমাৰ জীৱন হওক; তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালনত কেতিয়াও ত্ৰুটি নকৰিবা। হে ভাৰত! ব্ৰাহ্মণসকলৰ যি নাই সেয়া দিয়া, আৰু যি আছে সেয়া ৰক্ষা কৰা—এইটো তোমাৰ নিত্য কৰ্তব্য। তোমাৰ জীৱন তেওঁলোকৰ সেৱাত নিয়োজিত হওক; তেওঁলোকৰ ৰক্ষাৰ পৰা কেতিয়াও মুখ নুফিৰাবা।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler’s steady dharma includes active support of Brahmins: provide what they lack (dāna), protect what they have (rakṣā), and treat their welfare as a lifelong commitment rather than an occasional act.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on ethical governance and religious-social duties. Here he emphasizes unwavering responsibility toward Brahmins—service, provision, and protection—as part of righteous kingship.