Shloka 231
Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
रक्षाविधानं मनसा स संचिन्त्य महातपा:
rakṣāvidhānaṃ manasā sa sañcintya mahātapāḥ
সেই মহাতপস্বীয়ে মনে মনে ৰক্ষাৰ যথাযথ বিধান ভালদৰে চিন্তা কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁ ধৈৰ্য আৰু যত্নেৰে আগবাঢ়িল—ৰক্ষা কাৰ্য আবেগে নহয়, চিন্তা, সংযম আৰু ধৰ্মবুদ্ধিৰে পৰিচালিত হ’ব লাগে বুলি দেখুৱাই।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Protection (rakṣā) should be planned with thoughtful deliberation (sañcintya manasā) and grounded in disciplined, dharmic intent—implying that ethical safeguarding requires foresight and self-restraint.
Bhīṣma describes a figure characterized as a great ascetic (mahātapāḥ) who first reflects on the appropriate protective arrangement (rakṣāvidhāna) before acting, emphasizing careful planning in matters of security and duty.