Shloka 24
पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
বায়ু ক’লে—উত্তম জাতিসম্পন্ন, ধৰ্মজ্ঞ, সংযমী আৰু শুচি ব্ৰাহ্মণৰ (জন্ম আৰু সান্নিধ্য) কামনা কৰাও উচিত। সৰু-ডাঙৰ সকলোৰে মাজত, আৰু ডাঙৰ বুলি গণ্য লোকৰ মাজতো, ব্ৰাহ্মণসকলকেই শ্ৰেষ্ঠ বুলি মানা হয়। এনে ব্ৰাহ্মণ যাক প্ৰশংসা কৰে, সেই মানুহ বৃদ্ধি পায়; আৰু যিয়ে ব্ৰাহ্মণসকলক নিন্দা কৰে, সি শীঘ্ৰেই পৰাভৱ পায়।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.