Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 266
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
मही प्रचलिता चासीत् तस्य सत्येन कर्मणा । सारा शुभ्र आकाश सब ओससे मेघोंद्वारा आच्छादित हो गया। उनके सत्यकर्मके प्रभावसे पृथ्वी काँपने लगी
mahī pracalitā cāsīt tasya satyena karmaṇā |
তেওঁৰ সত্যনিষ্ঠ কৰ্মৰ প্ৰভাৱত পৃথিৱী নিজেই কঁপি উঠি চলমান হ’ল। এই বৰ্ণনাই ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় নীতিটো প্ৰকাশ কৰে—সত্য, যেতিয়া অচল আচৰণ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়, তেতিয়া ই কেৱল ব্যক্তিগত গুণ নহয়; জগতৰ শৃঙ্খলাকো প্ৰভাৱিত কৰিব পৰা শক্তি।
श्येन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights satya as an active, world-sustaining force: truthfulness expressed through consistent conduct (satya-karma) generates moral potency that can influence even the natural/cosmic order.
Śyena states that because of someone's truthful actions, the earth began to move/tremble—an image used to convey the extraordinary efficacy of truth as a dharmic power.