Shloka 5
यथा ह्ुपस्थितैश्वर्या: प्रजायन्ते न राजसा: । एवमेवात्मना5७त्मानं पूजयन्तीह धार्मिका:
yathā hy upasthitaiśvaryāḥ prajāyante na rājasāḥ | evam evātmanātmānaṃ pūjayantīha dhārmikāḥ ||
ভীষ্মে ক’লে—যিসকলৰ ঐশ্বৰ্য ইতিমধ্যে স্থিৰ, তেওঁলোকে ৰজোগুণপ্ৰসূত উন্মত্ত প্ৰচেষ্টাৰে পুণৰ্জন্ম কামনা নকৰে; তেনেদৰে ধার্মিকসকলে ইয়াত আত্মাৰ দ্বাৰাই আত্মাক পূজে। ধৰ্মানুষ্ঠানৰ শৃঙ্খলাৰে, নিজৰ প্ৰচেষ্টাত, তেওঁলোকে অন্তঃসত্তাক উচ্চ অৱস্থালৈ উন্নীত কৰে—ৰজসৰ প্ৰাবল্যত পুনৰ জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰত নপৰিবলৈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Righteous people avoid rajasic, desire-driven action that binds one to rebirth; instead, through dharma and inner discipline they honor and uplift the Self by their own effort, aiming at a higher spiritual state.
Bhishma is instructing on dharma, contrasting passion-driven conduct (rajas) that leads to continued birth with the dharmic path of self-cultivation, where one’s own inner effort becomes the means of elevation.