Shloka 13
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
यदा तेनाभ्यनुज्ञात: स्तुतो वै स तदा मया । अनादिनिधनस्याहं जगद्योनेर्महात्मन:,शृणु नाम्नां च यं कृष्ण यदुक्तं पद्मययोनिना । श्रीकृष्ण! जो वरदायक, वरेण्य (सर्वश्रेष्ठ), विश्वरूप और बुद्धिमान् हैं, उन भगवान् शिवका पद्ययोनि ब्रह्माजीके द्वारा वर्णित नाम-संग्रह श्रवण करो ।।
vāyudeva uvāca | yadā tenābhyanujñātaḥ stuto vai sa tadā mayā | anādinidhanasyāhaṃ jagadyoner mahātmanaḥ, śṛṇu nāmnāṃ ca yaṃ kṛṣṇa yaduktaṃ padmayoninā | śrīkṛṣṇa! yo varadāyakaḥ, vareṇyaḥ (sarvaśreṣṭhaḥ), viśvarūpaḥ ca buddhimān, tādṛśasya bhagavataḥ śivasya padmayoni-brahmaṇā varṇitaṃ nāma-saṅgrahaṃ śṛṇu || daśanāma-sahasrāṇi yānyāha prapitāmahaḥ |
যেতিয়া তেওঁৰ অনুমতি মই লাভ কৰিলোঁ, তেতিয়াই মই তেওঁক স্তৱ কৰিলোঁ। এতিয়া, হে কৃষ্ণ, শুনা—মই সেই মহাত্মা, জগতৰ উৎস, অনাদি-অনন্ত প্ৰভুৰ নামসমূহৰ সঞ্চয় ক’ম, যি পদ্মযোনি ব্ৰহ্মাই উচ্চাৰণ কৰিছিল। হে শ্ৰীকৃষ্ণ, বৰদাতা, সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ, বিশ্বৰূপ আৰু পৰম ধীমন্ত ভগৱান শিৱৰ নাম-সঞ্চয় শুনা—এইবোৰেই প্ৰপিতামহ (ব্ৰহ্মা) ঘোষণা কৰা দহ হাজাৰ নাম-সমূহ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames the ethical-religious value of reverent speech: divine praise (stuti) is offered with permission and humility, and the recitation/hearing of sacred names is presented as a disciplined devotional act that orients the listener toward the eternal, all-encompassing source of the cosmos.
Vāyudeva addresses Kṛṣṇa, stating that after receiving consent he praised the deity, and now he will transmit a name-compendium of Bhagavān Śiva as originally spoken by the Lotus-born Brahmā (the Grandsire), introducing an extensive litany of Śiva’s epithets.