अद्विः सिक्त्वास्तम्भयत् तं सवज्ज॑ सहपर्वतम् । उस समय उनके नेत्र अमर्षसे आकुल हो रहे थे। भगवान् इन्द्रने वज्रके द्वारा भी मुनिपर आक्रमण किया। उनको आक्रमण करते देख तपस्वी च्यवनने जलका छींटा देकर वज्र और पर्वतसहित इन्द्रको स्तम्भित कर दिया--जडवत् बना दिया
সেই সময়ত তেওঁৰ চকু অমর্ষে ব্যাকুল হৈ উঠিল। দেৱৰাজ ইন্দ্ৰে বজ্ৰ লৈ মুনিৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিলে; কিন্তু আক্ৰমণ আহি থকা দেখি তপস্বী চ্যৱনে জল ছিটাই বজ্ৰ আৰু পৰ্বতসহ ইন্দ্ৰক স্তম্ভিত কৰি দিলে—জড়বৎ কৰি দিলে।
च्यवन उवाच