भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दित: । प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्न: सुतो महान्,अन्तर्धामासे अनिन्द्य प्रजापति हविर्धामाकी उत्पत्ति होगी। हविर्धामाके पुत्र महाराज प्राचीनबर्हि होंगे
antardhāmno havirdhāmā prajāpatir aninditaḥ | prācīnabarhir bhavitā havirdhāmnaḥ suto mahān |
অন্তৰ্ধামাৰ পৰা নিন্দাৰহিত প্ৰজাপতি ‘হবিদ্ধামা’ জন্ম ল’ব। আৰু হবিদ্ধামাৰ মহান পুত্ৰ হ’ব ৰজা ‘প্ৰাচীনবৰ্হি’।
ईश्वर उवाच
The verse underscores dharmic continuity through a revered lineage: progenitors and kings are described as 'blameless,' implying that moral excellence and ritual order are integral to legitimate succession and social stability.
Īśvara is recounting a genealogical sequence: Antardhāman begets the Prajāpati Havirdhāman, and Havirdhāman in turn begets the eminent king Prācīnabarhis.