Shloka 37
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
देवि! ऐसा मनुष्य अपने ही किये हुए कर्मोके फलके अनुसार मनुष्योंमें तथा जाति- बन्धुओंमें नीच समझा जाता है और सब लोग उससे द्वेष रखते हैं ।।
devi! eṣa manuṣyaḥ svayaṃ kṛtakarmaphalānusāreṇa manuṣyeṣu tathā jāti-bandhuṣu nīcaḥ saṃjñāyate, sarve ca lokāḥ tasmin dveṣaṃ kurvanti. aparaḥ sarvabhūtāni dayāvān anupaśyati; maitradṛṣṭiḥ pitṛsamo nirvairo niyatendriyaḥ.
মহেশ্বৰে ক’লে—“দেৱী! যি মানুহে এইদৰে আচৰণ কৰে, সি নিজৰেই কৰ্মফল অনুসাৰে মানুহৰ মাজত আৰু নিজৰ জাতি-বন্ধুৰ মাজতো নীচ বুলি গণ্য হয়; সকলোৱে তাক দ্বেষ কৰে। কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে যি সকলো প্ৰাণীক কৰুণাদৃষ্টিৰে চায়, সকলোকে মিত্ৰ বুলি মানে, সকলোৰ ওপৰত পিতৃসম স্নেহ ৰাখে, কাৰো সৈতে বৈৰ নকৰে আৰু ইন্দ্ৰিয়সমূহ সংযত ৰাখে—হাত-ভৰি আদি নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখি কোনো জীৱক ন উদ্বিগ্ন কৰে, ন হত্যা কৰে; যাৰ ওপৰত সকলো প্ৰাণীয়ে বিশ্বাস ৰাখে; যি ৰছী, দণ্ড, ঢেলা বা ঘাতক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰেৰে প্ৰাণীক কষ্ট নিদিয়ে; যাৰ কৰ্ম কোমল আৰু নিৰ্দোষ, আৰু যি সদায় দয়াপৰায়ণ—এনে স্বভাৱ-আচৰণৰ পুৰুষে স্বৰ্গ লাভ কৰি দিব্য দেহ ধাৰণ কৰে আৰু তাত দিব্য ভৱনত দেৱতাসকলৰ দৰে আনন্দেৰে বাস কৰে।”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The passage contrasts two moral types: one whose harmful conduct makes him despised even by his own kin, and the compassionate, non-violent, self-restrained person who treats all beings as friends and earns trust; such virtue leads to heavenly attainment.
Śrī Maheśvara instructs Devī by describing the social and spiritual consequences of behavior: cruelty and hostility bring disgrace and hatred, while mercy, harmlessness, and restraint bring esteem and the reward of Svarga with a divine mode of existence.