Shloka 46
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
दुष्प्रज्ञा: केचिदाभान्ति केचिदाभान्ति पण्डिता: । महाप्राज्ञास्तथैवान्ये ज्ञानविज्ञानभाविन:,कुछ लोग दुर्बुद्धि जान पड़ते हैं और कुछ विद्वान् तथा कितने ही ज्ञान-विज्ञानशाली महाप्राज्ञ प्रतीत होते हैं
duṣprajñāḥ kecid ābhānti kecid ābhānti paṇḍitāḥ | mahāprājñās tathaivānye jñāna-vijñāna-bhāvinaḥ ||
কিছুমান লোক দুৰ্বুদ্ধি যেন লাগে, কিছুমান পণ্ডিত যেন দেখা যায়, আৰু আন কিছুমান জ্ঞান আৰু বিজ্ঞান (অভিজ্ঞতাজনিত বিবেক) সমৃদ্ধ মহাপ্ৰাজ্ঞ মুনিৰূপে প্ৰকাশ পায়। এইদৰে জগতত মানুহৰ বুদ্ধি আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিৰ বিভিন্ন স্তৰ দেখা যায়।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
People differ in apparent intellectual and spiritual capacity: some seem foolish, some merely learned, and some truly profound—marked not only by jñāna (knowledge) but also by vijñāna (realized, discriminative insight). The verse points to a hierarchy from superficial learning to lived wisdom.
Śrī Maheśvara is speaking in an instructive mode, classifying types of persons by how they are perceived—foolish, learned, and deeply wise—setting up a moral-educational reflection on the nature of understanding and true insight.