Shloka 42
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
अर्थाद् वा यदि वा कामान्न किंचिदुपलक्षयेत् पितृदेवातिथिकृते साधनं कुरुते च यः
arthād vā yadi vā kāmān na kiñcid upalakṣayet pitṛ-devātithi-kṛte sādhanaṃ kurute ca yaḥ
মহাদেৱে ক’লে—লাভৰ বাবেই হওক বা কামনাৰ বশতেই হওক, কোনো বস্তুৰ দেখুৱনি প্ৰদৰ্শন কৰা উচিত নহয়। যি পিতৃ, দেৱতা আৰু অতিথিৰ সেৱাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপায়-সামগ্ৰী যোগাৰ কৰিবলৈ সদা চেষ্টা কৰে, সেয়াই শ্ৰেষ্ঠ ক্ষত্ৰিয়।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
True excellence—especially for a kṣatriya—is not self-advertisement for profit or pleasure, but quiet, sincere effort to maintain dharmic obligations: honoring ancestors, worshipping the gods, and receiving guests with proper provisions.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Śrī Mahādeva speaks a normative teaching: he defines the superior kṣatriya as one who avoids ostentatious display and instead actively arranges resources for the service of Pitṛs, Devas, and guests.