Shloka 37
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
आर्तहस्तप्रदो नित्यं प्रजा धर्मेण पालयन् । सत्य: सत्यानि कुरुते नित्यं यः सुखदर्शन:
ārtahastaprado nityaṁ prajā dharmeṇa pālayan | satyaḥ satyāni kurute nityaṁ yaḥ sukhadarśanaḥ ||
তেওঁ সদায় দুখ-দুৰ্দশাগ্ৰস্ত লোকক সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়; ধৰ্ম অনুসাৰে প্ৰজাক পালন-ৰক্ষা কৰে; সত্যনিষ্ঠ হৈ নিত্য সত্যই কয় আৰু সত্যই কৰে; আৰু তেওঁৰ দৰ্শনমাত্ৰেই সকলোৱে সান্ত্বনা পায়। এই আচৰণেই আদৰ্শ ক্ষত্ৰিয়—যোগ্য শাসক—ৰ চিন।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse defines righteous kingship: a ruler should actively aid the distressed, protect the people through dharma, remain unwaveringly truthful in conduct and speech, and be so well-disposed that his very presence brings reassurance and happiness.
Śrī Maheśvara is describing the ethical marks of an exemplary kṣatriya/king, emphasizing public welfare, dharmic governance, and satya as the foundation of legitimate rule.