Shloka 85
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
विमुक्त: सर्वसज्ञेषु स्नेहबन्धेषु च द्विज: । आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्जेत वै द्विज:
vimuktaḥ sarvasaṅgeṣu snehabandheṣu ca dvijaḥ | ātmany evātmano bhāvaṃ samāsajjet vai dvijaḥ ||
শ্ৰী মহেশ্বৰে ক’লে—দ্বিজ সন্ন্যাসীয়ে সকলো ধৰণৰ সংগ আৰু স্নেহবন্ধনৰ পৰা মুক্ত হ’ব লাগে। চিত্তৰ গতি আত্মাতেই স্থিৰ কৰি, আত্মাতেই আত্মভাব দৃঢ়ভাৱে সংযুক্ত কৰক। এইদৰে বাহ্য আশ্ৰয়ৰ সলনি অন্তর্মুখ ধ্যান-অনুশীলনেই তাৰ পথ হওক।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vairāgya (detachment): a renunciant should abandon all clinging and emotional bondage, and concentrate the mind inwardly on the Self alone, making inner contemplation the center of spiritual life.
Śrī Maheśvara is instructing a dvija (an initiated ascetic) on the proper conduct of saṃnyāsa: freedom from worldly ties and steady inward fixation of consciousness on the ātman.