Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
दहामाने वने तस्मिन् ससालसरलठद्रुमे । सचन्दनवरे रम्ये दिव्यौषधिविदीपिते
dahāmāne vane tasmin saśālasaralaṭhadrume | sacandanavare ramye divyauṣadhividīpite ||
নাৰদে ক’লে—শাল, সৰল আদি গছ-গছনিত ভৰপূৰ, উৎকৃষ্ট চন্দনগছে শোভিত আৰু দিব্য ঔষধিৰ দীপ্তিত উজ্জ্বল সেই মনোৰম বনত দাৱানল জ্বলি উঠিল। বনখন চাৰিওফালে দহি উঠিল।
नारद उवाच
The verse frames a sudden disaster in a sacred, resource-rich forest, implicitly highlighting dharma as timely, compassionate action—protecting beings and preserving what sustains life when crisis arises.
Nārada describes a beautiful forest—full of śāla and sarala trees, fine sandalwood, and luminous medicinal herbs—now engulfed by fire and burning in all directions.