Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
উশীনৰকুমাৰ শিবিয়ে ব্ৰাহ্মণৰ বাবে নিজৰ প্ৰিয় পুত্ৰৰ প্ৰাণ ন্যোছাৱৰ্য কৰি ইয়াৰ পৰা স্বৰ্গলোকলৈ গ’ল। তেনেদৰে কাশীপতি প্ৰতর্দনে নিজৰ পুত্ৰক ব্ৰাহ্মণৰ সেৱাত অৰ্পণ কৰিলে; তাৰ ফলত তেওঁ ইহলোকে অতুল কীৰ্তি লাভ কৰিলে আৰু পৰলোকে অক্ষয় আনন্দ ভোগ কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.