Shloka 24
Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
तापसेनास्य पुत्राणामाश्रमेष्वभवच्छतम् । अथ सा<55दाय तानू् सर्वान् पूर्वपुत्रानभाषत
tāpasenāsya putrāṇām āśrameṣv abhavac chatam | atha sā ādāya tān sarvān pūrvaputrān abhāṣata |
ভীষ্মে ক’লে— সেই তপস্বীৰ আশ্ৰমত তাইৰ শত পুত্ৰ জন্মিল। তাৰ পিছত ৰাণীয়ে তেওঁলোক সকলোকে লৈ আগতে জন্মা পুত্ৰসকলৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে— “পুত্ৰসকল! মই পুৰুষৰূপত থাকোঁতে তোমালোক মোৰ শত পুত্ৰ আছিলা; আৰু এতিয়া মই স্ত্ৰীৰূপত আহোঁতে এইসকলো মোৰ শত পুত্ৰ। তোমালোক সকলোৱে একেলগে মিলি ভ্ৰাতৃভাবৰে এই ৰাজ্য ভোগ আৰু পালন কৰা।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse promotes dharmic governance through unity: even when lineage is complex, rightful rule should be maintained by mutual recognition and fraternal cooperation rather than rivalry.
A queen, after bearing a hundred sons in an ascetic’s hermitage, gathers them and speaks to her earlier-born sons, urging both sets of sons to live as brothers and jointly enjoy/administrate the kingdom.