Shloka 23
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
धृतराष्ट्र बोले--महर्षे! जो ब्राह्मण कोमलस्वभाव
gautama uvāca | supuṣpitaṃ kinnararājajuṣṭaṃ priyaṃ vanaṃ nandanaṃ nāradasya | gandharvāṇām apsarasāṃ ca śaśvat tatra tvāhaṃ hastinaṃ yātayiṣye ||
ধৃতৰাষ্ট্ৰে ক’লে—হে মহৰ্ষি! যিসকল ব্ৰাহ্মণ মৃদুস্বভাৱী, সত্যশীল, বহু শাস্ত্ৰত পণ্ডিত আৰু সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি স্নেহশীল; যিসকলে ইতিহাস আৰু পুৰাণ অধ্যয়ন কৰে আৰু ব্ৰাহ্মণসকলক মধুৰ আহাৰ অৰ্পণ কৰে—এই লোক তেওঁলোকৰ বাবেই; ধৃতৰাষ্ট্ৰ তাত গমন নকৰে। আপোনাৰ যি-যি স্থান বিদিত, সেয়া সকলো ইয়াত বৰ্ণনা কৰি যাওক; মই যাত্ৰাৰ বাবে ব্যাকুল—চাওক, মই ওলাইছোঁ। গৌতমে ক’লে—পুষ্পেৰে সুসজ্জিত, কিন্নৰ-ৰাজসকলে সেৱা কৰা, নাৰদৰ প্ৰিয় আৰু গন্ধৰ্ব-অপ্সৰাসকলৰ চিৰপ্ৰিয় ‘নন্দন’ নামৰ বন আছে; তাত গ’লেও মই তোমাৰ পৰা মোৰ হাতীটো পুনৰ ঘূৰাই ল’ম।
गौतम उवाच
Educational Q&A
Even celestial privilege and access to heavenly realms do not override moral accountability; a sage’s dharmic authority ensures that what is wrongly held must be restored, regardless of the splendor of the destination.
Gautama points to the famed heavenly grove Nandana—beloved of Nārada and inhabited by Gandharvas and Apsarases—and declares that even if the other party goes there, he will still retrieve and reclaim his elephant.