Shloka 34
Āśramadharma and the Marks of the Muni
Yayāti–Aṣṭaka Saṃvāda
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवना: स्मृता: । द्रह्मो: सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातय:,यदुसे यादव क्षत्रिय उत्पन्न हुए, तुर्वसुकी संतान यवन कहलायी, द्रुह्मुके पुत्र भोज नामसे प्रसिद्ध हुए और अनुसे म्लेच्छजातियाँ उत्पन्न हुईं
yadostu yādavā jātās turvasor yavanāḥ smṛtāḥ | druhmoḥ sutāstu vai bhojā anostu mlecchajātyaḥ ||
যদুৰ পৰা যাদৱসকল জন্মিল; তুৰ্বসুৰ বংশধৰসকল ‘যৱন’ বুলি স্মৃত; দ্ৰুহ্যুৰ পুত্ৰসকল ‘ভোজ’ নামে প্ৰসিদ্ধ; আৰু অনুৰ পৰা ম্লেচ্ছজাতিসমূহ উৎপন্ন হ’ল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the epic habit of grounding social and political identities in remembered descent: communities are mapped onto ancestral lines, showing how tradition explains origins through genealogy rather than through a moral injunction.
Vaiśampāyana is listing the descendants of major progenitors—Yadu, Turvasu, Druhyu, and Anu—identifying the groups traditionally associated with each line (Yādavas, Yavanas, Bhojas, and mleccha-jātis).