Adhyāya 60: Devagaṇa–Ṛṣi–Prajāpatīnāṃ Sambhavaḥ
Origins of Divine Classes, Sages, and Progenitors
जनमेजयस्तु राजर्षिदृष्टवा तमृषिमागतम् । सगणो<थभ्युद्ययौ तूर्ण प्रीत्या भरतसत्तम:,भरतश्रेष्ठ राजर्षि जनमेजय महर्षि व्यासको आया देख बड़ी प्रसन्नताके साथ उठकर खड़े हो गये और अपने सेवकगणोंके साथ तुरंत ही उनकी अगवानी करनेके लिये चल दिये
Janamejayas tu rājarṣir dṛṣṭvā tam ṛṣim āgatam | sa-gaṇo 'thābhyudyayau tūrṇaṁ prītyā bharatasattamaḥ ||
ৰাজর্ষি জনমেজয়ে সেই ঋষিৰ আগমন দেখি আনন্দে তৎক্ষণাৎ উঠি থিয় হ’ল। ভৰতশ্ৰেষ্ঠ ৰজা অনুচৰবৰ্গসহ তৎপৰতাৰে আগবাঢ়ি গৈ যথোচিত সন্মানেৰে তেওঁৰ অভ্যৰ্থনা কৰিলে।
शौनक उवाच
The verse highlights dharmic conduct: a ruler should honor spiritual wisdom and observe proper etiquette (rising, approaching, welcoming) when a sage arrives. Respectful reception is presented as an ethical duty and a sign of cultivated kingship.
Janamejaya sees a sage arrive and immediately stands up with happiness. With his attendants, he quickly goes forward to greet and receive the visitor respectfully.