Shloka 26
अध्याय ३४ — एलापत्रस्योपदेशः
Elāpatra’s Counsel on the Nāgas’ Deliverance
इमां कथां य: शृणुयान्नर: सदा पठेत वा द्विजगणमुख्यसंसदि । असंशयं त्रिदिवमियात् स पुण्यभाक् महात्मन: पतगपते: प्रकीर्तनात्,जो मनुष्य इस कथाको श्रेष्ठ द्विजोंकी उत्तम गोष्ठीमें सदा पढ़ता अथवा सुनता है, वह पक्षिराज महात्मा गरुडके गुणोंका गान करनेसे पुण्यका भागी होकर निश्चय ही स्वर्गलोकमें जाता है
imāṁ kathāṁ yaḥ śṛṇuyān naraḥ sadā paṭheta vā dvijagaṇamukhyasaṁsadi | asaṁśayaṁ tridivam iyāt sa puṇyabhāk mahātmanaḥ patagapateḥ prakīrtanāt ||
যি মানুহে এই কাহিনী সদায় শ্ৰৱণ কৰে বা শ্ৰেষ্ঠ দ্বিজসকলৰ উত্তম সভাত নিয়মিত পাঠ কৰে, সি মহাত্মা পক্ষিৰাজ গৰুড়ৰ গুণকীৰ্তনে পুণ্যভাগী হৈ নিঃসন্দেহে স্বৰ্গলোকলৈ গমন কৰে।
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that attentive hearing or reverent recitation of an uplifting narrative—especially in a learned setting—generates puṇya (merit). Praising the virtues of a noble exemplar like Garuḍa is presented as a spiritually efficacious act leading to svarga (heaven).
Indra (Śakra) concludes with a phalaśruti: he declares the spiritual reward for those who listen to or recite the preceding story, stating that celebrating Garuḍa’s greatness grants merit and results in heavenly attainment.