Garuḍa’s Assault on the Devas and the Fire-Barrier (अमृत-रक्षा-युद्धम्)
किंस्विदग्निनिभो भाति किंस्वित् सौम्यप्रदर्शन: । यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणै: शुभै:
kiṁ svid agninibho bhāti kiṁ svit saumyapradarśanaḥ | yathāham abhijānīyāṁ brāhmaṇaṁ lakṣaṇaiḥ śubhaiḥ ||
গৰুড়ে ক’লে—কোনটো অগ্নিৰ দৰে দীপ্ত হৈ জ্বলে? কোনটো সৌম্য আৰু মঙ্গলময় দৰ্শনধাৰী? মই যাতে শুদ্ধভাৱে ব্ৰাহ্মণক চিনিব পাৰোঁ, সেই শুভ লক্ষণসমূহ কওক।
गरुड उवाच
The verse frames an ethical inquiry: true brahminhood should be discerned through ‘śubha-lakṣaṇas’—noble, auspicious characteristics—rather than mere claim or appearance, emphasizing discernment of virtue and conduct.
Garuḍa asks for criteria to identify a genuine brāhmaṇa, contrasting fiery radiance and gentle demeanor, seeking reliable signs by which he can recognize brahminical character in the unfolding encounter.