Shloka 48
Gaṅgādvāra-tīrtha, Ulūpī-saṃvāda, and Arjuna’s Dharma-Deliberation (गङ्गाद्वार-तीर्थम्, उलूपी-संवादः)
रम्याश्न विविधास्तत्र पुष्करिण्यो वनावृता: । तडागानि च रम्याणि बृहन्ति सुबहूनि च,वहाँ वनसे घिरी हुई भाँति-भाँतिकी रमणीय पुष्करिणियाँ और सुरम्य एवं विशाल बहुसंख्यक तड़ाग बड़े सुन्दर जान पड़ते थे
ramyāś ca vividhās tatra puṣkariṇyo vanāvṛtāḥ | taḍāgāni ca ramyāṇi bṛhanti subahūni ca ||
বায়ুৱে ক’লে—তাত অৰণ্যৰে আৱৃত নানা প্ৰকাৰৰ মনোহৰ পুষ্কৰিণী আছিল; লগতে বহু বৃহৎ জলাশয়ো আছিল—ৰম্য, বিস্তৃত আৰু অতি সুন্দৰ বুলি প্ৰতীয়মান।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harmony and abundance of the natural world—forests, lotus-ponds, and vast tanks—implying an auspicious environment that supports serenity, restraint, and dharmic reflection.
Vāyu is describing a particular region encountered in the story, emphasizing its scenic features: forest-girt lotus-ponds and many large, beautiful water-reservoirs.