Shloka 5
Ādi-parva, Adhyāya 187: Drupada’s Inquiry and the Dharma Debate on Draupadī’s Marriage
तत् कथं त्वकृतास्त्रेण प्राणतो दुर्बलीयसा । वटुमात्रेण शक्यं हि सज्यं कर्तु धनुद्धिजा:,'ब्राह्मणो! कर्ण और शल्य आदि बलवान, थरनुर्वेदपरायण तथा लोकविख्यात क्षत्रिय जिसे झुका (-तक) न सके, उसी धनुषपर अस्त्र-ज्ञानसे शून्य और शारीरिक बलकी दृष्टिसे अत्यन्त दुर्बल यह निरा ब्राह्मण-बालक कैसे प्रत्यंचा चढ़ा सकेगा
tat kathaṁ tv akṛtāstreṇa prāṇato durbalīyasā | vaṭumātreṇa śakyaṁ hi sajyaṁ kartuṁ dhanur dhijāḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—অস্ত্ৰবিদ্যাত অশিক্ষিত আৰু দেহবলে অতি দুৰ্বল এই মাত্ৰ ব্ৰাহ্মণ-বালকে সেই ধনুত জ্যা কেনেকৈ চঢ়াব? কৰ্ণ, শল্য আদি বলৱান, ধনুৰ্বেদ-পাৰায়ণ আৰু লোকবিখ্যাত ক্ষত্ৰিয়সকলেও যাক নোৱাঁকিব নোৱাৰিলে—তেনে হলে অস্ত্ৰজ্ঞানশূন্য এই বালকে তাক কেনেকৈ সজ্জ কৰিব?
वैशम्पायन उवाच