अध्याय १८४ — भैक्षविभागः, शयनविधानम्, धृष्टद्युम्नस्य निवेदनम्
Alms Distribution, Night Lodging, and Dhṛṣṭadyumna’s Report
सुवर्णजालसंवीतैर्मणिकुट्टिम भूषणै: । सुखारोहणसोपानैर्महासनपरिच्छदै:,उन्हें भीतरसे सोनेके जालीदार पर्दों और झालरोंसे सजाया गया था। फर्श और दीवारोंमें मणि एवं रत्न जड़े गये थे। उत्तम सुखपूर्वक चढ़नेयोग्य सीढ़ियाँ बनी थीं। बड़े-बड़े आसन और बिछावन आदि बिछाये गये थे
suvarṇajālasaṃvītair maṇikuṭṭima-bhūṣaṇaiḥ | sukhārohaṇa-sopānair mahāsana-paricchadaiḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— সেই প্ৰাসাদসমূহৰ অন্তৰ্ভাগ সোণৰ জালিকাজ—পৰ্দা আৰু ঝালৰ—দিয়ে সজ্জিত আছিল। মজিয়া আৰু দেৱালত মণি-ৰত্ন জড়োৱা আছিল। ওপৰলৈ উঠিবলৈ আৰামদায়ক সোপান নিৰ্মিত আছিল, আৰু সভাগৃহত বৃহৎ আসন আৰু সমৃদ্ধ শয্যাসামগ্ৰী বিছোৱা আছিল।
वैशम्पायन उवाच
The verse primarily offers descriptive narration rather than direct moral instruction; implicitly, it contrasts the grandeur of royal arrangements with the broader epic’s concern that external magnificence does not guarantee inner dharma.
Vaiśampāyana describes richly decorated interiors—golden lattice curtains, gem-inlaid surfaces, comfortable stairways, and abundant seating and bedding—depicting a palace or hall prepared in lavish detail.