उच्चैःश्रवसः वर्णविपणः तथा नागशापः
Uccaiḥśravas Color-Wager and the Nāga Curse
तस्माच्च गिरिकूटाग्रात् प्रच्युता: पुष्पवृष्टय: । सुरासुरगणान् सर्वान् समन््तात् समवाकिरन्,उस पर्वतशिखरके अग्रभागसे सम्पूर्ण देवताओं तथा असुरोंपर सब ओरसे फूलोंकी वर्षा होने लगी (सा तु नारायणी माया धारयन्ती कमण्डलुम् । आस्यमानेषु दैत्येषु पड्क््त्या च प्रति दानवै: । देवानपाययद् देवी न दैत्यांस्ते च चुक्रुशु: ।।) भगवान् नारायणकी वह मूर्तिमती माया हाथमें कलश लिये अमृत परोसने लगी। उस समय दानवोंसहित दैत्य पंगत लगाकर बैठे ही रह गये, परंतु उस देवीने देवताओंको ही अमृत पिलाया; दैत्योंको नहीं दिया, इससे उन्होंने बड़ा कोलाहल मचाया। इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि अमृतमन्थनेडष्टादशो5ध्याय: ।। १८ || इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपर्वके अन्तर्गत आस्तीकपर्वमें अमृतमन्थनविषयक अठारहवाँ अध्याय पूरा हुआ
tasmāc ca girikūṭāgrāt pracyutāḥ puṣpavṛṣṭayaḥ | surāsuragaṇān sarvān samantāt samavākiran ||
তেতিয়া পৰ্বতশিখৰৰ অগ্ৰভাগৰ পৰা পুষ্পবৃষ্টি ঝৰি পৰিল আৰু চাৰিওফালে দেৱ-অসুৰৰ সমগ্ৰ গণক আৱৰি ধৰিলে। সেই একে প্ৰসঙ্গতে নাৰায়ণৰ মূৰ্তিমতী মায়া, হাতে কমণ্ডলু ধৰি, অমৃত পৰিবেশন কৰিবলৈ ধৰিলে। দৈত্য-দানৱসকল শাৰী পাতি বহি থাকিলেও, দেৱীয়ে অমৃত কেৱল দেৱতাসকলকেই পান কৰালে; অসুৰসকলক ন দিলে। সেয়ে বঞ্চিত হৈ তেওঁলোকে মহাকোলাহল তুলিলে।
शौनक उवाच