Shloka 21
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
उन महात्मा ब्राह्मगको देखकर वे सभी कुमार उनके पास गये और उन्हें घेरकर खड़े हो गये। उनका उत्साह भंग हो गया था। कोई काम करनेकी इच्छा नहीं होती थी। मनमें भारी निराशा भर गयी थी
taṁ mahātmā brāhmaṇaṁ dṛṣṭvā te sarve kumārās tasya samīpaṁ jagmuḥ | taṁ parivārya tiṣṭhantaḥ teṣāṁ utsāho bhagnaḥ | na kiñcit kartum icchā bhavati | manasi gurvī nirāśā samabhavat |
সেই মহাত্মা ব্ৰাহ্মণক দেখি সকলো কুমাৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তাঁক ঘিৰি থিয় হ’ল। তেওঁলোকৰ উদ্যম ভাঙি পৰিছিল; কোনো কাম কৰিবলৈ ইচ্ছা নাছিল। মনত গধুৰ নিৰাশা ভৰি উঠিছিল।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
When enthusiasm and purpose collapse, action becomes impossible; the episode highlights the ethical need to seek steadiness and right counsel from the wise rather than remaining trapped in despair.
All the young princes approach a great brāhmaṇa, surround him, and stand there in a dejected state—their resolve broken and their minds filled with heavy hopelessness.