Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
बभूव परमो हर्ष: शतशृड्शनिवासिनाम् | तथा देवनिकायानां सेन्द्राणां च दिवौकसाम्,कुन्तीने सौरीमेंसे ही यह अत्यन्त अद्भुत बात सुनी। उच्चस्वरमें उच्चारित वह आकाशवाणी सुनकर शतशुंगनिवासी तपस्वी मुनियों तथा विमानोंपर स्थित इन्द्र आदि देवसमूहोंको बड़ा हर्ष हुआ
babhūva paramo harṣaḥ śataśṛṅganivāsinām | tathā devanikāyānāṃ sendrāṇāṃ ca divaukasām |
বৈশম্পায়নে ক’লে—শতশৃঙ্গত বাস কৰা তপস্বী মুনিসকলৰ মাজত পৰম হৰ্ষ জাগিল। তেনেদৰে স্বৰ্গত বাস কৰা ইন্দ্ৰসহ দেৱগণো মহা আনন্দেৰে পূৰ্ণ হ’ল। সেই আশ্চৰ্য আকাশবাণী শুনি তেওঁলোক এনেদৰে উল্লসিত হ’ল যেন লোকধৰ্মৰেই পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা ঘটিল।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how a righteous, divinely sanctioned development brings joy not only to humans but also to sages and gods, suggesting that dharma resonates across the cosmic hierarchy and is affirmed through auspicious signs.
After a wondrous heavenly proclamation is heard, the ascetics living at Śataśṛṅga and the celestial hosts led by Indra experience great delight, indicating that the event being announced is momentous and favorable.