कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
इमे वै बन्धुदायादा: षटू् पुत्रा धर्मदर्शने । षडेवाबन्धुदायादा: पुत्रास्ताउछूणु मे पृथे,'पृथे! धर्मशास्त्रमें ये आगे बताये जानेवाले छ: पुत्र “बन्धुदायाद' कहे गये हैं, जो कुट॒म्बी होनेसे सम्पत्तिके उत्तराधिकारी होते हैं और छ: प्रकारके पुत्र 'अबन्धुदायाद' हैं, जो कुट॒म्बी न होनेपर भी उत्तराधिकारी बताये गये हैं+। इन सबका वर्णन मुझसे सुनो
vaiśampāyana uvāca | ime vai bandhudāyādāḥ ṣaṭ putrā dharmadarśane | ṣaḍ evābandhudāyādāḥ putrās tāñ chṛṇu me pṛthe ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— ধৰ্ম প্ৰকাশ কৰা শাস্ত্ৰত আগলৈ কোৱা এই ছয় প্ৰকাৰ পুত্ৰক ‘বন্ধু-দায়াদ’ বুলি কোৱা হৈছে—গৃহবংশৰ সদস্য হোৱাৰ বাবে তেওঁলোক সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী। তদ্ৰূপ ছয় প্ৰকাৰ পুত্ৰ ‘অবন্ধু-দায়াদ’—একেই অৰ্থত বন্ধু নহ’লেও উত্তৰাধিকাৰৰ যোগ্য বুলি নিৰ্দিষ্ট। হে পৃথা, মোৰ পৰা তেওঁলোকৰ বিৱৰণ শুনা।
वैशम्पायन उवाच
The verse frames a dharma-based classification of sons for purposes of inheritance: six are ‘bandhu-dāyāda’ (kinsmen-heirs within the household line), and six are ‘a-bandhu-dāyāda’ (not kinsmen in the same strict sense, yet still granted inheritance rights).
Vaiśampāyana introduces a legal-ethical enumeration: he is about to describe categories of sons recognized by dharma literature and their status as heirs, addressing the listener as Pṛthā (Kuntī).