Adhyaya 37
Gāyatrī-Kalpa: Sandhyā-Japa, Devī-Namaskāra, and Homa for Dharma, Kāma, and Moksha
ব্ৰহ্মখণ্ডত আচাৰ আৰু মন্ত্ৰশুদ্ধিৰ ধাৰা আগবঢ়াই হৰি গায়ত্ৰী-कल्प বৰ্ণনা কৰে—গায়ত্ৰীৰ পৰমত্ব, পাপনাশিনী শক্তি আৰু জপৰ সংখ্যা-বিধি (১০৮/১০০৮)। তিন সন্ধ্যাৰ পাছত সাধকে আচমন কৰি দেবীক পাপহৰিণী ৰূপে আহ্বান কৰে। ‘ভূর্ভুৱঃস্বঃ’ সহ গায়ত্ৰী, সাবিত্ৰী, সরস্বতী, বেদমাতা আদি নাম-ৰূপৰ দীঘল স্তুতি-আহ্বানমালা আহে; ইয়াত বিশ্বতত্ত্ব, ভক্তি আৰু মন্ত্ৰ একেলগে মিলিত। তাৰ পাছত সমিধা আৰু ঘৃতৰে নিৰ্দিষ্ট সংখ্যাত হোম, বৃহৎ আহুতি-বিধান, আৰু চন্দন বা স্বৰ্ণ প্ৰতিমা পূজাৰ কথা কোৱা হৈছে। শেষত পুরশ্চৰণসদৃশ সমাপ্তি—আহাৰ-নিয়মসহ ১,০০,০০০ জপ আৰু ২০,০০০ আহুতি—ধৰ্ম, কাম আৰু মোক্ষসহ ইষ্টসিদ্ধি দিয়ে বুলি কোৱা হয়। উপসংহাৰত ‘যথেষ্টং গচ্ছ’ ধৰণৰ অনুমতি-মন্ত্ৰে দেবীক বিদায় দি পৰৱৰ্তী ধৰ্মাচাৰৰ উপদেশলৈ প্ৰবাহিত কৰা হয়।
Shlokas
Verse 1
षट्त्रिंशो ऽध्यायः हरिरुवाच / गायत्त्री परमा देवी भुक्तिमुक्तिप्रदा च ताम् / यो जपेत्तस्य पापानिविनश्यन्ति महान्त्यपि
হৰিয়ে ক’লে— গায়ত্ৰী পৰমা দেৱী, ভোগ আৰু মোক্ষ দুয়ো প্ৰদানকাৰিণী। যিয়ে তেওঁৰ জপ কৰে, তাৰ মহাপাপো বিনষ্ট হয়।
Verse 2
गायत्त्रीकल्पमाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदं च तत् / अष्टोत्तरं सहस्रं वा अथवाष्टशतं जपेत्
ভোগ-মোক্ষ প্ৰদানকাৰী গায়ত্ৰী-কল্প (বিধি) মই বৰ্ণনা কৰিম। ইয়াক ১০০৮ বাৰ অথবা ১০৮ বাৰ জপ কৰা উচিত।
Verse 3
त्रिसन्ध्यं ब्रह्मलोकीस्याच्छतं जप्त्वा जलं पिबेत् / संध्यायां सर्वपापघ्नीं देवीमावाह्य पूजयेत्
প্ৰাতঃ, মধ্যাহ্ন আৰু সায়ং—ত্রিসন্ধ্যাত ব্ৰহ্মলোক-যোগ্য হ’বলৈ শতবাৰ জপ কৰি আচমন কৰিব। সন্ধ্যাকালত সৰ্বপাপ-নাশিনী দেৱী সন্ধ্যাক আহ্বান কৰি ভক্তিভাৱে পূজা কৰিব।
Verse 4
भूर्भुवः स्वः स्वमन्त्रेण युतां द्वादशनामभिः / गायत्र्यै नमः / सावित्र्यै सरस्वत्यै नमोनमः
ভূঃ, ভুবঃ, স্বঃ—স্বমন্ত্ৰে আৰু দ্বাদশ নামসহ: গায়ত্ৰীক নমস্কাৰ; সাবিত্ৰী আৰু সরস্বতীক পুনঃপুনঃ নমো নমঃ।
Verse 5
वेदमात्रे च सांकृत्यै ब्रह्माणी कौशिकी क्रमात् / साध्व्यै सर्वार्थसाधिन्यै सहस्राक्ष्यै च भूर्भुवः
ক্ৰমে বেদমাতা, সাঙ্কৃত্যা, ব্রহ্মাণী, কৌশিকীক নমস্কাৰ; সাধ্বী, সৰ্বাৰ্থসাধিনী আৰু সহস্ৰাক্ষী—ভূঃ-ভুবঃ ৰক্ষাকাৰী—তাঁকো নমস্কাৰ।
Verse 6
स्वरेवं जुहुया दग्नौ समिदाज्यं हविष्यकम् / अष्टोत्तरसहस्रं वाप्यथवाष्टशन्त घृतम्
এই বিধিতেই অগ্নিত সমিধা আৰু ঘৃত-হবিষ্য দি হোম কৰিব। ১০০৮ বাৰ বা ৮০০ ঘৃতাহুতি অৰ্পণ কৰিব।
Verse 7
धर्मकामादिसिद्ध्यर्थं जुहुयात्सर्वकर्मसु / प्रतिमां चन्दनस्वर्णनिर्मितां प्रतिपूज्य च
ধৰ্ম, কাম আদি সিদ্ধিৰ বাবে সকলো কৰ্মত হোম-আহুতি দিব। আৰু চন্দন বা সোণেৰে নিৰ্মিত প্ৰতিমাক বিধিপূৰ্বক পূজা কৰি আৰাধনা কৰিব।
Verse 8
यथा लक्षं तु जप्तव्यं पयोमूलफलार्शनैः / अयुतद्वयहोमेन सर्वकामानवाप्नुयात्
বিধিমতে দুধ, মূল আৰু ফল আহাৰ কৰি এক লক্ষ জপ কৰিব লাগে; আৰু বিশ হাজাৰ আহুতিৰে হোম কৰিলে সকলো কামনা সিদ্ধ হয়।
Verse 9
उत्तरे शिखरे जाता भूम्यां पर्वत वासिनी / ब्रह्मणा समनुज्ञाता गच्छ देवि यथासुखम्
উত্তৰ শিখৰত জন্ম লৈ, ভূমিত পৰ্বতবাসিনী—ব্ৰহ্মাৰ অনুমতি পাই, হে দেবী, যথাসুখে গমন কৰা।
Frequently Asked Questions
Sandhyā is presented as the daily liminal time suited for purification and mantra-connection. By placing japa and worship at these junctions, the practice becomes a continuous discipline of inner cleansing, aligning the practitioner with dharmic rhythm and readiness for higher spiritual attainment.
The chapter links counted japa to two outcomes: pāpa-kṣaya (destruction of sins) and the dual fruit of bhoga and moksha. 108 functions as a stable daily minimum, while 1008 indicates intensified observance; the larger laksha-japa with homa is framed as a completion that yields siddhi-like fulfillment of aims.