Adhyaya 138
Dynasties of Kings: From Manu to Ikṣvāku, Śrī Rāma, and Janaka (Sūryavaṁśa Genealogy)
এই অধ্যায়ত হৰি (বিষ্ণু) বংশবৰ্ণনা আৰম্ভ কৰে—বিষ্ণুৰ পৰা ব্ৰহ্মা, ব্ৰহ্মাৰ পৰা দক্ষ আদি সৃষ্টিপ্ৰৱৰ্তকসকল, তাৰ পিছত বিবস্বান, মনু আৰু মনুৰ সন্ততি। মনুৰ বংশ বহু শাখালৈ (ইক্ষ্বাকু, শৰ্যতি আদি) বিভক্ত; কৰ্মফলৰ ইঙ্গিত (যেনে গো-হত্যা) আৰু সামাজিক স্থিতিৰ পৰিবর্তন (নাভাগৰ বৈশ্য-স্থিতিত প্ৰৱেশ)ো উল্লেখ আছে। মুখ্য ধাৰা ইক্ষ্বাকুবংশত মন্ধাতা, হৰিশ্চন্দ্ৰ, সগৰ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰসকল, অংশুমান–দিলীপ–ভগীৰথৰ দ্বাৰা গঙ্গাৱতৰণলৈকে আগবাঢ়ে। তাৰ পিছত ৰঘুবংশত দশৰথ আৰু চাৰি ভ্ৰাতা—শ্ৰীৰাম, লক্ষ্মণ, ভৰত, শত্রুঘ্ন—আৰু কুশ-লৱ তথা পৰৱৰ্তী উত্তৰাধিকাৰীসকল বৰ্ণিত। শেষত মিথিলাবংশত সীৰধ্বজ জনক আৰু সীতাৰ প্ৰসঙ্গ আহে; উপসংহাৰত জনকৰ দুটা পৰম্পৰাত যোগক ধাৰক আশ্ৰয় বুলি উপদেশ দি, ৰাজবংশকথাক আধ্যাত্মিক সাধনাৰ সৈতে সংযোগ কৰি পৰৱৰ্তী বংশবৰ্ণনাৰ ভূমিকা ৰচনা কৰা হয়।
Shlokas
Verse 1
नाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः (इति व्रतानि समाप्तानि) / हरिरुवाच / राज्ञां वंशान्प्रवक्ष्यामि वंशानुचरितानि च / विष्णुनाभ्यब्जतो ब्रह्मा दक्षो ऽङ्गुष्ठाच्च तस्य वै
হৰিয়ে ক’লে—এতিয়া মই ৰজাসকলৰ বংশ আৰু বংশচৰিত বৰ্ণনা কৰিম। বিষ্ণুৰ নাভি-কমলৰ পৰা ব্ৰহ্মা জন্মিল, আৰু তেওঁৰ অঙ্গুষ্ঠৰ পৰা দক্ষ প্ৰাদুৰ্ভূত হ’ল।
Verse 2
ततो ऽपितर्विवस्वांश्च ततः सूनुर्विवस्वतः मनुरिक्ष्वाकुशर्याती नृगो धृष्टः प्रषध्रकः
তাৰ পিছত বিবস্বান হ’ল; বিবস্বানৰ পুত্ৰ মনু জন্মিল। মনুৰ পৰা ইক্ষ্বাকু আৰু শৰ্যাটি, লগতে নৃগ, ধৃষ্ট আৰু প্ৰষধ্ৰক জন্মিল।
Verse 3
नरिष्यन्तश्च नाभागो दिष्टः शशक एव च / मनोरासीदिला कन्या सुद्युम्नो ऽस्य सुतो ऽभवत्
নরিষ্যন্ত, নাভাগ, দিষ্ট আৰু শশকো আছিল। মনুৰ ইলা নামৰ এজনী কন্যা আছিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সুধ্যুম্ন জন্মিল।
Verse 4
इलायां तु बुधाज्जातो राजा रुद्र पुरूरवाः / सुतास्त्रयश्च सुद्युम्नादुत्कलो विनतो गयः
ইলা দেৱীৰ গৰ্ভত বুধৰ দ্বাৰা ৰুদ্ৰসম পৰাক্ৰমী ৰজা পুৰূৰবা জন্মিল। আৰু সুদ্যুম্নৰ তিন পুত্ৰ—উৎকল, বিনত আৰু গয়—উৎপন্ন হ’ল।
Verse 5
अभृच्छ्रद्रो गोवधात्तु पृषध्रस्तु मनोः सुतः / करूषात्क्षत्त्रिया जाता कारूषा इति विश्रुताः
গোহত্যাৰ পাপহেতুৰে অভৃচ্ছ্ৰদ্ৰৰ পৰা মনুৰ পুত্ৰ পৃষধ্ৰ জন্মিল। আৰু কৰূষৰ পৰা ক্ষত্ৰিয়সকল জন্মি ‘কাৰূষ’ নামে প্ৰসিদ্ধ হ’ল।
Verse 6
दिष्टपुत्रस्तु नाभागो वैश्यातामगमत्स च / तस्माद्भलन्दनः पुत्रो वत्सप्रीतिर्भलन्दनात्
দিষ্টৰ পুত্ৰ নাভাগ বৈশ্য অৱস্থালৈ গ’ল। তেওঁৰ পৰা ভলন্দন পুত্ৰ জন্মিল, আৰু ভলন্দনৰ পৰা বৎসপ্ৰীতি উৎপন্ন হ’ল।
Verse 7
ततः पांशुः खनित्रो ऽभूद्भूपस्तस्मात्ततः क्षुपः / क्षुपाद्विंशो ऽभवत्पुत्रो विंशाज्जातो विविंशकः
তাৰ পিছত পাংশু জন্মিল; তাৰ পৰা ভূপাতি খনিত্র জন্মিল। তাৰ পিছত ক্ষুপ জন্মিল। ক্ষুপৰ পৰা ‘বিংশ’ নামৰ পুত্ৰ, আৰু বিংশৰ পৰা বিবিংশক জন্মিল।
Verse 8
विविंशाच्च खनीनेत्रो विभूतिस्तत्सुतः स्मृतः / करन्धमो विभूतेस्तु ततो जातो ऽप्यविक्षितः
বিবিংশৰ পৰা খনীনেত্র জন্মিল; তেওঁৰ পুত্ৰ বিভূতি বুলি স্মৃত। বিভূতিৰ পৰা কৰন্ধম, আৰু তাৰ পৰা অবিক্ষিত জন্মিল।
Verse 9
मरुत्तो ऽविक्षितस्यापि नरिष्यन्तस्ततः स्मृतः / नरिष्यन्तात्तमो जातस्ततोभूद्राजवर्धनः
অৱিক্ষিতৰ বংশত মৰুত্তো স্মৰণীয়; তেওঁৰ পৰা নৰিষ্যন্ত জন্মিল। নৰিষ্যন্তৰ পৰা তম, আৰু তাৰ পাছত ৰাজবৰ্ধন উদ্ভৱ হ’ল।
Verse 10
राजवर्धात्सुधृतिश्च नरो ऽभूत्सुधृतेः सुतः / नराच्च केवलः पुत्रः केवलाद्धुन्धुमानपि
ৰাজবৰ্ধনৰ পৰা সুধৃতি জন্মিল; সুধৃতিৰ পুত্ৰ নৰ হ’ল। নৰৰ পৰা কেৱল নামৰ পুত্ৰ জন্মিল; আৰু কেৱলৰ পৰা ধুন্ধুমানও উদ্ভৱ হ’ল।
Verse 11
धुन्धुमतो वेगवांश्च बुधो वेगवतः सुतः / तृणबिन्दुर्बुधाज्जातः कान्या चैलविला तथा
ধুন্ধুমতৰ পৰা বেগৱান জন্মিল; বেগৱতৰ পুত্ৰ বুধ হ’ল। বুধৰ পৰা তৃণবিন্দু জন্মিল; লগতে চৈলবিলা নামৰ কন্যাও জন্মিল।
Verse 12
विशालं जनयामास तृणबिन्दोस्त्वलम्बुसा / विशालाद्धेमचन्द्रो ऽभूद्धेम चन्द्राच्च चन्द्रकः
তৃণবিন্দুৰ পৰা অলম্বুসাই বিশালক জন্ম দিলে। বিশালৰ পৰা হেমচন্দ্ৰ জন্মিল, আৰু হেমচন্দ্ৰৰ পৰা চন্দ্ৰক জন্মিল।
Verse 13
धूम्राश्वश्चैव चन्द्रात्तु धूम्राश्वात्सृञ्जयस्तथा / सञ्जयात्सहदेवो ऽभूत्कृशाश्वस्तत्सुतो ऽभवत्
চন্দ্ৰৰ পৰা ধূম্ৰাশ্ব জন্মিল; ধূম্ৰাশ্বৰ পৰা সৃঞ্জয় হ’ল। সঞ্জয়ৰ পৰা সহদেৱ উদ্ভৱ হ’ল; আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ কৃশাশ্ব জন্মিল।
Verse 14
कृशाश्वात्सोमदत्तस्तुततो ऽभूज्जनमेजयः / तत्पुत्रश्च सुमन्तिश्च एते वैशालका नृपाः
কৃশাশ্বৰ পৰা সোমদত্ত জন্মিল; তেওঁৰ পৰা জনমেজয় জন্ম ল’লে। তেওঁৰ পুত্ৰ সুমন্তি—এইসকল বৈশালক বংশৰ নৃপতি আছিল।
Verse 15
शर्यातेस्तु सुकन्याबूत्सा भार्या च्यवनस्य तु / अनन्तो नाम शार्यते रनन्ताद्रेवतो ऽभवत्
শৰ্যাতিৰ পৰা সুকন্যা জন্মিল; তেওঁ চ্যৱন ঋষিৰ পত্নী হ’ল। শৰ্যাতিৰ পৰা অনন্ত নামে পুত্ৰ, আৰু অনন্তৰ পৰা ৰেৱত জন্মিল।
Verse 16
रैवतो रेवतस्यापि रैवताद्रेवती सुता / धृष्टस्य धार्ष्टर् (त) कं क्षेत्रं वैष्णवं (श्यकं) तद्वभूव ह
ৰেৱতৰ পৰা ৰৈৱত জন্মিল; ৰৈৱতৰ পৰা ৰেৱতী নামৰ কন্যা জন্মিল। আৰু ধৃষ্টৰ বাবে ‘ধাৰ্ষ্টৰত’ নামৰ বৈষ্ণৱ পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল।
Verse 17
नाभागपुत्रो नेष्ठो ह्यम्बरीषो ऽपि तत्सुतः / अम्बरीषाद्विरूपो ऽभूत्पृषदश्वो विरूपतः
নাভাগৰ পৰা নেষ্ঠ জন্মিল; তেওঁৰ পুত্ৰ অম্বৰীষ। অম্বৰীষৰ পৰা বিৰূপ, আৰু বিৰূপৰ পৰা পৃষদশ্ব জন্মিল।
Verse 18
रथीनरश्च तत्पुत्रो वासुदेवपरायणः / इक्ष्वाकोस्तु त्रयः पुत्राः विकुक्षिनिमिदण्डकाः
ৰথীনৰৰ পুত্ৰ আছিল বাসুদেৱ-পরায়ণ। আৰু ইক্ষ্বাকুৰ তিনিজন পুত্ৰ—বিকুক্ষি, নিমি আৰু দণ্ডক।
Verse 19
इक्ष्वाकुजो विकुक्षिस्तु शशादः शशभक्षणात् / पुरञ्जयः शशादाच्च ककुत्स्थाख्यो ऽभवत्सुतः
ইক্ষ্বাকুৰ পৰা বিকুক্ষি নামে পুত্ৰ জন্মিল। শশ (খৰগোশ) ভক্ষণ কৰাৰ বাবে তেওঁ ‘শশাদ’ (শশভক্ষক) নামে পৰিচিত হ’ল। শশাদৰ পৰা পুৰঞ্জয় জন্মিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ‘ককুত্স্থ’ নামে খ্যাত হ’ল।
Verse 20
अनेनास्तु ककुत्सथाच्च पृथुः पुत्रस्त्वनेनसः / विश्वरातः पृथोः पुत्र आर्द्रे ऽभूद्विश्वराततः
অেনেনসৰ পৰা ককুত্স্থ জন্মিল; আৰু ককুত্স্থৰ পৰা (অেনেনস বংশত) পৃথু নামে পুত্ৰ হ’ল। পৃথুৰ পুত্ৰ বিশ্বৰাত; বিশ্বৰাতৰ পৰা আৰ্দ্ৰ জন্মিল।
Verse 21
युवनाश्वो ऽभवच्चार्द्राच्छावस्तो युवनाश्वतः / बृहदश्वस्तुशावस्तात्तत्पुत्रः कुवलाश्वकः
আৰ্দ্ৰৰ পৰা যুবনাশ্ব জন্মিল; যুবনাশ্বৰ পৰা শাবস্ত হ’ল। শাবস্তৰ পৰা বৃহদশ্ব জন্মিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ কুবলাশ্বক আছিল।
Verse 22
धुन्धुमारो हि विक्यातो दृढश्वश्चततो ऽभवत् / चन्द्राश्वः कपिलाश्वश्च हर्यश्वश्च दृढश्वतः
তাৰপিছত দৃঢ়শ্ব জন্মিল, আৰু ধুন্ধুমাৰ অতি বিখ্যাত হ’ল। দৃঢ়শ্বৰ পৰা চন্দ্ৰাশ্ব, কপিলাশ্ব আৰু হৰ্যশ্ব—এই পুত্ৰসকল জন্মিল।
Verse 23
हर्यश्वाच्च निकुम्बो ऽभूद्धिताश्वश्च निकुम्भतः / पूजाश्वश्च हिताश्वाच्च तत्सतो युवनाश्वकः
হৰ্যশ্বৰ পৰা নিকুম্ব জন্মিল; নিকুম্বৰ পৰা হিতাশ্ব হ’ল। হিতাশ্বৰ পৰা পূজাশ্ব জন্মিল; আৰু সেই একে বংশধাৰাত হিতাশ্বৰ পৰাই যুবনাশ্বকো জন্মিল।
Verse 24
युवनाश्वाच्च मान्धाता बिन्दुमत्यास्ततो ऽभवत् / मुचुकुन्दो ऽम्बरीषश्च पुरुकुत्सस्त्रयः सुताः
যুৱনাশ্বৰ পৰা বিন্দুমতীৰ গৰ্ভত মান্ধাতা জন্মিল। মান্ধাতাৰ তিন পুত্ৰ—মুচুকুন্দ, অম্বৰীষ আৰু পুৰুকুৎস।
Verse 25
पञ्चाशत्कन्यकाश्चैव भार्यास्ताः सौभरेर्मुनेः / युवनाश्वो ऽम्बरीषाच्च हरितो युवनाश्वतः
সেই পঞ্চাশ কন্যাই সৌভৰি মুনিৰ পত্নী হ’ল। আৰু যুৱনাশ্বৰ পৰা অম্বৰীষ জন্মিল, আৰু যুৱনাশ্বৰ পৰাই হৰিতো জন্মিল।
Verse 26
पुरुकुत्सान्नर्मदायां त्रसदस्युरबूत्सुतः / अनरण्यस्ततो जातो हर्यश्वो ऽप्यनरण्यतः
পুৰুকুৎসৰ পৰা নৰ্মদা তীৰত ত্ৰসদস্যু নামৰ পুত্ৰ জন্মিল। তাৰ পৰা অনৰণ্য, আৰু অনৰণ্যৰ পৰা হৰ্যশ্বো জন্মিল।
Verse 27
तत्पुत्रो ऽभूद्वसुमनास्त्रिधन्वा तस्य चात्मजः / त्रय्यारुणस्तस्य पुत्रस्तस्त सत्यरतः सुतः
তাৰ পুত্ৰ আছিল বসুমনা; বসুমনাৰ পুত্ৰ ত্ৰিধন্বা। ত্ৰিধন্বাৰ পুত্ৰ ত্ৰয়্যাৰুণ, আৰু ত্ৰয়্যাৰুণৰ পুত্ৰ সত্যৰত।
Verse 28
यस्त्रिशङ्कुः समाख्यातो हरिश्चन्द्रो ऽभवत्ततः / हरिश्चन्द्राद्रोहिताश्वो हरितो रोहिताश्वतः
যি ত্ৰিশঙ্কু নামে খ্যাত, তাৰ পৰা হৰিশ্চন্দ্ৰ জন্মিল। হৰিশ্চন্দ্ৰৰ পৰা ৰোহিতাশ্ব, আৰু ৰোহিতাশ্বৰ পৰা হৰিত জন্মিল।
Verse 29
हरितस्य सुतश्चञ्चुश्चञ्चोश्च विजयः सुतः / विजयाद्रुरुको जज्ञे रुरुकात्तु वृकः सुतः
হৰিতৰ পুত্ৰ চঞ্চু, আৰু চঞ্চুৰ পুত্ৰ বিজয়। বিজয়ৰ পৰা ৰুৰুক জন্মিল, আৰু ৰুৰুকৰ পৰা পুত্ৰ বৃক জন্মিল।
Verse 30
वृकाद्बाहुर्नृपो ऽभूच्च बाहोस्तु सगरः स्मृतः / षष्टिः पुत्र सहस्राणि सुमत्यां सगराद्धर
বৃকৰ পৰা ৰজা বাহু জন্মিল, আৰু বাহুৰ পৰা সগৰ স্মৰণীয়। হে ধৰা! সগৰৰ সুমতীৰ পৰা ষাঠি হাজাৰ পুত্ৰ হৈছিল।
Verse 31
केशिन्यामेक एवासावसमञ्जससंज्ञकः
কেশিনীৰ পৰা কেৱল এজনেই পুত্ৰ হৈছিল; তেওঁৰ নাম অসমঞ্জস।
Verse 32
तस्यांशुमान्सुतो विद्वान्दिलीपस्तत्सुतो ऽभवत् / भगीरथो दिलीपाच्च यो गङ्गामानयद्भुवम्
তেওঁৰ বিদ্বান পুত্ৰ অংশুমান; অংশুমানৰ পুত্ৰ দিলীপ। আৰু দিলীপৰ পৰা ভগীৰথ জন্মিল, যিজনে গঙ্গাক পৃথিৱীলৈ আনিলে।
Verse 33
श्रुतो भगीरथसुतो नाभगश्च श्रुतात्किल / नाभागादम्बरीषो ऽभूत्सिन्दुद्वीपो ऽम्बरीषतः
ভগীৰথৰ পুত্ৰ শ্রুত; আৰু শ্রুতৰ পৰা—বলা হয়—নাভগ জন্মিল। নাভাগৰ পৰা অম্বৰীষ, আৰু অম্বৰীষৰ পৰা সিন্ধুদ্বীপ জন্মিল।
Verse 34
सिन्दुद्वीपस्यायुतायुरृतुपर्णस्तदात्मजः / ऋतुषर्णात्सर्वकामः सुदासो ऽभूत्तदात्मजः
সিন্ধুদ্বীপৰ পৰা আয়ুতায়ু জন্মিল; তেওঁৰ পুত্ৰ ঋতুপৰ্ণ। ঋতুষৰ্ণৰ পৰা সৰ্বকাম জন্মিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সুদাস হ’ল।
Verse 35
सुदासस्य च सौदासो नाम्ना मित्रसहः स्मृतः / कल्माष पादसंज्ञश्च दमयन्त्यां तदात्मजः
সুদাসৰ পুত্ৰ সৌদাস; তেওঁ ‘মিত্ৰসহ’ নামে স্মৃত। ‘কল্মাষপাদ’ বুলিও পৰিচিত; দময়ন্তীৰ গৰ্ভে জন্মা তেওঁৰ পুত্ৰ।
Verse 36
अश्वकाख्यो ऽभवत्पुत्रो ह्यश्वकान्मूल(न्मृच्छ) को ऽभवत् / ततो दशरथो राजा तस्य चैलविलः सुतः
অশ্বক নামে পুত্ৰ জন্মিল; অশ্বকৰ পৰা মূল (অথবা মৃচ্ছক) জন্মিল। তাৰ পাছত ৰজা দশৰথ; আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ চৈলবিল।
Verse 37
तस्य विश्वसहः पुत्रः खट्वाङ्गश्च तदात्मजः / खट्वाङ्गद्दीर्घबाहुश्च दीर्घबाहोर्ह्यजः सुतः
তেওঁৰ পুত্ৰ বিশ্বসহ; আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ খট্বাংগ। খট্বাংগৰ পৰা দীৰ্ঘবাহু জন্মিল; দীৰ্ঘবাহুৰ পুত্ৰ অজ।
Verse 38
तस्य पुत्त्रो दशरथश्चत्वारस्तत्सुताः स्मृताः / रामलक्ष्मणशत्रुघ्नभरताश्च महाबलाः
তেওঁৰ পুত্ৰ দশৰথ; আৰু তেওঁৰ চাৰি পুত্ৰ স্মৃত—মহাবলী ৰাম, লক্ষ্মণ, শত্রুঘ্ন আৰু ভৰত।
Verse 39
रामात्कुशलवौ जातौ भरतात्तार्क्षपुष्करौ / चित्राङ्गदश्चन्द्रकेतुर्लक्ष्मणात्संबभूवतुः
ৰামৰ পৰা কুশ আৰু লৱ জন্মিল; ভৰতৰ পৰা তাৰ্ক্ষ আৰু পুষ্কৰ। আৰু লক্ষ্মণৰ পৰা চিত্ৰাঙ্গদ আৰু চন্দ্ৰকেতু জন্মিল।
Verse 40
सुबाहुशूरसेनौ च शत्रुघ्नात्संबभूवतुः / कुशस्य चातिथिः पुत्रो निषधो ह्यतिथेः सुतः
শত্ৰুঘ্নৰ পৰা সুবাহু আৰু শূৰসেন জন্মিল। কুশৰ পুত্ৰ ‘অতিথি’; আৰু অতিথিৰ পুত্ৰ ‘নিষধ’।
Verse 41
निषधस्य नलः पुत्रो नलस्य च नभाः स्मृतः / नभसः पुण्डरीकस्तुक्षेमधन्वा तदात्मजः
নিষধৰ পুত্ৰ নল; নলৰ পুত্ৰ নভাঃ বুলি স্মৃত। নভসৰ পৰা পুণ্ডৰীক, আৰু তাৰ পুত্ৰ ক্ষেমধন্বা।
Verse 42
देवानीकस्तस्य पुत्रो देवानीकादहीनकः / अहीनकाद्रुरुर्यज्ञे पारियात्रो रुरोः सुतः
তাৰ পুত্ৰ দেৱানীক; দেৱানীকৰ পৰা অহীনক। অহীনকৰ পৰা যজ্ঞত প্ৰসিদ্ধ ৰুরু, আৰু ৰুৰুৰ পুত্ৰ পাৰিয়াত্ৰ।
Verse 43
पारियात्राद्दलो यज्ञे दल पुत्रश्छलः स्मृतः / छलादुक्थस्ततो ह्युक्थाद्वज्रनाभस्ततो गणः
পাৰিয়াত্ৰৰ পৰা যজ্ঞ-পরম্পৰাত দল জন্মিল; দলৰ পুত্ৰ ছল বুলি স্মৃত। ছলৰ পৰা উক্থ, উক্থৰ পৰা বজ্ৰনাভ, আৰু তাৰ পৰা গণ জন্মিল।
Verse 44
उषिताश्वो गणाज्जज्ञे ततो विश्वसहो ऽभवत् / हिरण्यनाभस्तत्पुत्रस्तत्पुत्रः पुष्पकः स्मृतः
গণৰ পৰা উষিতাশ্ব জন্মিল; তেখেতৰ পৰা বিশ্বসহ উদ্ভৱ হ’ল। তেওঁৰ পুত্ৰ হিৰণ্যনাভ, আৰু হিৰণ্যনাভৰ পুত্ৰ পুষ্পক বুলি স্মৃত।
Verse 45
ध्रुवसन्धिरभूत्पुष्पाद्ध्रुवसन्धेः सुदर्शनः / सुदर्शनादग्निवर्णः पद्मवणो ऽग्निवर्णतः
পুষ্পৰ পৰা ধ্ৰুৱসন্ধি জন্মিল; ধ্ৰুৱসন্ধিৰ পৰা সুদৰ্শন। সুদৰ্শনৰ পৰা অগ্নিবৰ্ণ, আৰু অগ্নিবৰ্ণৰ পৰা পদ্মবৰ্ণ উদ্ভৱ হ’ল।
Verse 46
शीघ्रस्तु पद्मवर्णात्तु शीघ्रात्पुत्रो मरुस्त्वभूत् / मरोः प्रसुश्रुतः पुत्रस्तस्य चोदावसुः सुतः
পদ্মবৰ্ণৰ পৰা শীঘ্ৰ জন্মিল; শীঘ্ৰৰ পুত্ৰ মৰু হ’ল। মৰুৰ পুত্ৰ প্ৰসুশ্ৰুত, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ওদাৱসু।
Verse 47
उदावसोर्नन्दिवर्धनः सुकेतुर्नन्दिवर्धनात् / सुकेतोर्देवरातो ऽभूद्वृहदुक्थस्ततः सुतः
উদাৱসুৰ পৰা নন্দিবৰ্ধন জন্মিল; নন্দিবৰ্ধনৰ পৰা সুকেতু। সুকেতুৰ পৰা দেৱৰাত উদ্ভৱ হ’ল; তাৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ বৃহদুক্ত।
Verse 48
बृहदुक्थान्महावीर्यः सुधृतिस्तस्य चात्मजः / सुधृतेर्धृष्टकेतुश्च हर्यश्वो धृष्टकेतुतः
বৃহদুক্তৰ পৰা মহাবীৰ্য জন্মিল; তেওঁৰ পুত্ৰ সুধৃতি। সুধৃতিৰ পৰা ধৃষ্টকেতু, আৰু ধৃষ্টকেতুৰ পৰা হৰ্যশ্ব উদ্ভৱ হ’ল।
Verse 49
हर्यश्वात्तु मरुर्जातो मरोः प्रतीन्धको ऽभवत् / प्रतीन्धकात्कृतिरथो देवमीढस्तदात्मजः
হৰ্যশ্বৰ পৰা মৰুৰ জন্ম হ’ল; মৰুৰ পৰা প্ৰতীন্ধক হ’ল। প্ৰতীন্ধকৰ পৰা কৃতিৰথ জন্মিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ দেবমীঢ়।
Verse 50
विबुधो देवमीढात्तु विबुधात्तु महाधृतिः / महाधृतेः कीर्तिरातो महारोमा तदात्मजः
দেবমীঢ়ৰ পৰা বিবুধ জন্মিল; বিবুধৰ পৰা মহাধৃতি। মহাধৃতিৰ পৰা কীৰ্তিৰাত জন্মিল, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ মহাৰোমা।
Verse 51
महारोम्णः स्वर्णरोमा ह्रस्वरोमा तदात्मजः / सीरध्वजो ह्रस्वरोम्णः तस्य सीताभवत्सुता
মহাৰোমাৰ পৰা স্বৰ্ণৰোমা জন্মিল; তেওঁৰ পুত্ৰ হ্ৰস্বৰোমা। হ্ৰস্বৰোমাৰ পৰা সীৰধ্বজ (জনক) জন্মিল; তেওঁৰ কন্যা সীতা।
Verse 52
भ्राता कुशध्वजस्तस्य सीरध्वजात्तु भानुमान् / शतद्युम्नो भानुमतः शतद्युम्नाच्छुचिः स्मृतः
তেওঁৰ ভ্ৰাতা কুশধ্বজ আছিল। সীৰধ্বজৰ পৰা ভানুমান জন্মিল; ভানুমানৰ পৰা শতদ্যুম্ন; আৰু শতদ্যুম্নৰ পৰা শুচি প্ৰসিদ্ধ।
Verse 53
ऊर्जनामा शुचेः पुत्रः सनद्वाजस्तदात्मजः / सनद्वाजात्कुलिर्जातो ऽनञ्जनस्तु कुलेः सुतः
শুচিৰ পুত্ৰ ঊৰ্জনামা; তেওঁৰ পুত্ৰ সনদ্বাজ। সনদ্বাজৰ পৰা কুলীৰ জন্মিল; কুলীৰৰ পুত্ৰ অনঞ্জন।
Verse 54
अनञ्जनाच्च कुलजित्तस्यापि चाधिनेमिकः / श्रुतायुस्तस्य पुत्रो ऽभूत्सुपार्श्वश्च तदात्मजः
অনঞ্জনৰ পৰা কুলজিত জন্মিলে, কুলজিতৰ পৰা অধিনেমিক। তেওঁৰ পুত্ৰ শ্ৰুতায়ু, আৰু শ্ৰুতায়ুৰ পুত্ৰ সুপাৰ্শ্ব হ’ল।
Verse 55
सुपार्श्वात्सृंजयो जातः क्षेमारिः सृजयात्समृतः / क्षेमारि तस्त्वनेनाश्च तस्य रामरथः स्मृतः
সুপাৰ্শ্বৰ পৰা সৃঞ্জয় জন্মিলে; সৃঞ্জয়ৰ পৰা ক্ষেমাৰি বুলি স্মৰণ কৰা হয়। ক্ষেমাৰিৰ পৰা অনেনা, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰামৰথ নামে জনা যায়।
Verse 56
सत्यरथो रामरथात्तस्मादुपगुरुः स्मृतः / उपगुरोरुपगुप्तः स्वागतश्चोपगुप्ततः
ৰামৰথৰ পৰা সত্যৰথ নামে (বংশধৰ) হ’ল; তেওঁৰ পৰা উপগুরু বুলি স্মৰণ কৰা হয়। উপগুৰুৰ পৰা উপগুপ্ত, আৰু উপগুপ্তৰ পৰা স্বাগত জন্মিলে।
Verse 57
स्वनरः स्वागताज्जज्ञे सुवर्चास्तस्य चात्मजः / सुवर्चसः सुपार्श्वस्तु सुश्रुतश्च सुपार्श्वतः
স্বাগতৰ পৰা স্বনৰ জন্মিলে, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সুৱৰ্চা। সুৱৰ্চাৰ পৰা সুপাৰ্শ্ব, আৰু সুপাৰ্শ্বৰ পৰা সুশ্ৰুত জন্মিলে।
Verse 58
जयस्तु सुश्रुताज्जज्ञे जयात्तु विजयो ऽभवत् / विजयस्य ऋतः पुत्रः ऋतस्य सुनयः सुतः
সুশ্ৰুতৰ পৰা জয় জন্মিলে; জয়ৰ পৰা বিজয় হ’ল। বিজয়ৰ পুত্ৰ ঋত, আৰু ঋতৰ পুত্ৰ সুনয় হ’ল।
Verse 59
सुनयाद्वीतहव्यस्तु वीतहव्याद्धतिः स्मृतः / बहुलाश्वो धृतेः पुत्रो बहुलाश्वात्कृतिः स्मृतः
সুনয়াৰ পৰা বীতহব্য জন্মিল; বীতহব্যৰ পৰা ধতি স্মৃত। ধৃতিৰ পুত্ৰ বহুলাশ্ব; আৰু বহুলাশ্বৰ পৰা কৃতি স্মৰণীয়।
Verse 60
जनकस्य द्वये वंशे उक्तो योगसमाश्रयः
জনকৰ দুয়োটা বংশত যোগৰ আশ্ৰয়কেই পথপ্ৰদৰ্শক আধাৰ ৰূপে উপদেশ দিয়া হৈছে।
Frequently Asked Questions
By tracing the Ikṣvāku line through Daśaratha to Rāma and then naming Rāma’s sons (Kuśa, Lava) and related branches, the chapter supplies a genealogical scaffold that aligns directly with the Rāmāyaṇa’s royal history.
Bhagīratha is highlighted as the king who brought Gaṅgā down to earth (Gaṅgā-avataraṇa). This frames kingship as dharma-service with cosmic and societal benefit, not merely political succession.
Janaka anchors the Mithilā tradition and links the Solar narrative to Sītā—central to the Rāmāyaṇa. Mentioning Sītā within genealogy underscores the Purāṇic method of integrating sacred persons into dynastic continuity.
It implies that the Janaka tradition preserves a spiritual pedagogy where inner discipline (yoga) supports right rule and liberation-oriented wisdom, presenting the rājaṛṣi model as an ideal culmination of dharmic kingship.