Shloka 18
Hiraṇyakaśipu’s Wrath, the Assault on Vedic Culture, and the Boy-Yamarāja’s Teaching on the Soul
शकुनिं शम्बरं धृष्टिं भूतसन्तापनं वृकम् । कालनाभं महानाभं हरिश्मश्रुमथोत्कचम् ॥ १८ ॥ तन्मातरं रुषाभानुं दितिं च जननीं गिरा । श्लक्ष्णया देशकालज्ञ इदमाह जनेश्वर ॥ १९ ॥
śakuniṁ śambaraṁ dhṛṣṭiṁ bhūtasantāpanaṁ vṛkam kālanābhaṁ mahānābhaṁ hariśmaśrum athotkacam
হে ৰাজন, হিৰণ্যকশিপু অন্তৰে অত্যন্ত ক্ৰুদ্ধ আছিল, কিন্তু ৰাজনীতিত নিপুণ হোৱাৰ বাবে দেশ-কাল বুজি চলিবলৈ জানিছিল। সি শকুনি, শম্বৰ, ধৃষ্টী, ভূতসন্তাপন, বৃক, কালনাভ, মহানাভ, হৰিশ্মশ্ৰু আৰু উৎকচ নামৰ ভাতৃপুত্ৰসকলক মধুৰ বাক্যে শান্ত কৰিলে; লগতে তেওঁলোকৰ মাতা ৰুষাভানু আৰু নিজৰ মাতা দিতিকো সান্ত্বনা দি এইদৰে ক’লে।
FAQs
They are prominent asuras (demonic leaders/associates) whom Hiraṇyakaśipu called together as he consolidated power.
He is organizing his demonic allies and commanders to strengthen his rule and pursue his anti-Viṣṇu agenda described in this chapter’s narrative.
It highlights how leaders shape outcomes through the company they keep—wise seekers choose sādhus and devotional association rather than alliances based on ego and domination.