Shloka 23
Arjuna’s Lament, the End of the Yadus, and the Pāṇḍavas’ Departure
राजंस्त्वयानुपृष्टानां सुहृदां न: सुहृत्पुरे । विप्रशापविमूढानां निघ्नतां मुष्टिभिर्मिथ: ॥ २२ ॥ वारुणीं मदिरां पीत्वा मदोन्मथितचेतसाम् । अजानतामिवान्योन्यं चतु:पञ्चावशेषिता: ॥ २३ ॥
rājaṁs tvayānupṛṣṭānāṁ suhṛdāṁ naḥ suhṛt-pure vipra-śāpa-vimūḍhānāṁ nighnatāṁ muṣṭibhir mithaḥ
হে ৰাজন! দ্বাৰকাত আমাৰ সুহৃদ আৰু আত্মীয়সকলৰ বিষয়ে তুমি সুধিছা, সেয়ে কওঁ। ব্ৰাহ্মণসকলৰ শাপে মোহিত হৈ তেওঁলোকে পচা চাউলৰ পৰা বনোৱা বাৰুণী মদ পান কৰি উন্মত্ত হল; একে-অন্যক চিনিব নোৱাৰি লাঠিৰে পৰস্পৰক আঘাত কৰি, এতিয়া মাত্ৰ চাৰি-পাঁচজনহে অৱশিষ্ট।
FAQs
It states that the Yadavas, bewildered by a brāhmaṇa’s curse, ended up striking and killing one another in Dvārakā.
Yudhiṣṭhira asked about the fate of his well-wishers in Dvārakā, and Nārada revealed the tragic outcome to prepare him for renunciation.
Guard against offenses and arrogance—when judgment is clouded, even close communities can self-destruct through mutual conflict.