Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 23
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
तस्याहुकश्चाहुकी च कन्या चैवाहुकात्मजौ । देवकश्चोग्रसेनश्च चत्वारो देवकात्मजा: ॥ २१ ॥ देववानुपदेवश्च सुदेवो देववर्धन: । तेषां स्वसार: सप्तासन् धृतदेवादयो नृप ॥ २२ ॥ शान्तिदेवोपदेवा च श्रीदेवा देवरक्षिता । सहदेवा देवकी च वसुदेव उवाह ता: ॥ २३ ॥
tasyāhukaś cāhukī ca kanyā caivāhukātmajau devakaś cograsenaś ca catvāro devakātmajāḥ
পুনৰ্বসুৰ এজন পুত্ৰ আৰু এজনী কন্যা আছিল—আহুক আৰু আহুকী। আহুকৰ দুজন পুত্ৰ—দেৱক আৰু উগ্ৰসেন। দেৱকৰ চাৰিজন পুত্ৰ—দেৱবান, উপদেৱ, সুদেৱ আৰু দেৱবৰ্ধন; আৰু সাতজনী কন্যা—ধৃতদেৱা (জ্যেষ্ঠা), শান্তিদেৱা, উপদেৱা, শ্ৰীদেৱা, দেৱৰক্ষিতা, সহদেৱা আৰু দেৱকী। শ্ৰীকৃষ্ণৰ পিতা বসুদেৱে এই সকলো ভগ্নীক বিবাহ কৰিছিল।
FAQs
This verse identifies Ugrasena as one of the sons of Devaka, placing him in the Yadu dynasty genealogy that later connects to Krishna’s Mathura pastimes.
He traces sacred lineages to show how Bhagavan’s associates and the setting for Krishna-lila arise through providential family lines.
They cultivate remembrance that Bhagavan’s pastimes unfold through real persons and histories, strengthening faith (śraddhā) in the Bhagavata’s sacred narrative.