Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 22
The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
विचित्रवीर्यश्चावरजो नाम्ना चित्राङ्गदो हत: । यस्यां पराशरात् साक्षादवतीर्णो हरे: कला ॥ २१ ॥ वेदगुप्तो मुनि: कृष्णो यतोऽहमिदमध्यगाम् । हित्वा स्वशिष्यान् पैलादीन्भगवान् बादरायण: ॥ २२ ॥ मह्यं पुत्राय शान्ताय परं गुह्यमिदं जगौ । विचित्रवीर्योऽथोवाह काशीराजसुते बलात् ॥ २३ ॥ स्वयंवरादुपानीते अम्बिकाम्बालिके उभे । तयोरासक्तहृदयो गृहीतो यक्ष्मणा मृत: ॥ २४ ॥
vicitravīryaś cāvarajo nāmnā citrāṅgado hataḥ yasyāṁ parāśarāt sākṣād avatīrṇo hareḥ kalā
চিত্ৰাঙ্গদ নামৰ গন্ধৰ্বৰ হাতে চিত্ৰাঙ্গদ নিহত হ’ল। সত্যৱতীয়ে শান্তনুৰ সৈতে বিবাহৰ আগতে পৰাশৰ মুনিৰ দ্বাৰা হৰিৰ কলা-ৰূপ শ্ৰীকৃষ্ণ দ্বৈপায়ন বেদব্যাসক জন্ম দিলে। তেওঁৰ পৰাই মই শুকদেৱ জন্মিলোঁ আৰু তেওঁৰ পৰাই শ্ৰীমদ্ভাগৱত অধ্যয়ন কৰিলোঁ। পৈল আদি শিষ্যক ত্যাগ কৰি ভগৱান বাদৰায়ণ ব্যাসে মোক এই পৰম গুহ্য ভাগৱত উপদেশ দিলে।
FAQs
In this verse, 'kalā' indicates a plenary portion or partial expansion of Lord Hari—divine presence manifesting through a specific birth for a particular purpose within the dynasty narrative.
Śukadeva highlights Parāśara because, through him, a divine portion of Hari descended—showing how the Lord arranges preservation of dharma and continuity of sacred lineages.
It teaches that divine providence can work through saintly persons and unexpected turns of history, encouraging faith, responsibility, and respect for spiritually guided solutions.