Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 13
Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
यैरिदं तपसा सृष्टं मुखं पुंस: परस्य ये । धार्यते यैरिह ज्योति: शिव: पन्था: प्रदर्शित: ॥ १२ ॥ यान् वन्दन्त्युपतिष्ठन्ते लोकनाथा: सुरेश्वरा: । भगवानपि विश्वात्मा पावन: श्रीनिकेतन: ॥ १३ ॥ वयं तत्रापि भृगव: शिष्योऽस्या न: पितासुर: । अस्मद्धार्यं धृतवती शूद्रो वेदमिवासती ॥ १४ ॥
yair idaṁ tapasā sṛṣṭaṁ mukhaṁ puṁsaḥ parasya ye dhāryate yair iha jyotiḥ śivaḥ panthāḥ pradarśitaḥ
আমি সেই যোগ্য ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজৰ এজন, যাক ভগৱানৰ মুখ বুলি গণ্য কৰা হয়। ব্ৰাহ্মণসকলে তেওঁলোকৰ তপস্যাৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি কৰিছে আৰু তেওঁলোকে সদায় পৰম সত্যক তেওঁলোকৰ হৃদয়ত ধাৰণ কৰে। তেওঁলোকে কল্যাণৰ পথ, বৈদিক সভ্যতাৰ পথ নিৰ্দেশ কৰিছে। তেওঁলোক এই জগতত একমাত্ৰ পূজনীয় বস্তু, সেয়েহে মহান দেৱতাসকল আৰু স্বয়ং ভগৱানেও তেওঁলোকক পূজা কৰে। আমি ভৃগু বংশৰ হোৱাৰ বাবে অধিক সন্মানীয়। তথাপিও, এই নাৰীৰ পিতৃ, যি অসুৰসকলৰ মাজত আমাৰ শিষ্য, তেওঁৰ কন্যাই মোৰ পোছাক পৰিধান কৰিছে, ঠিক যেনেকৈ এজন শূদ্ৰই বৈদিক জ্ঞান গ্ৰহণ কৰে।
FAQs
This verse credits great sages with sustaining spiritual light in the world and revealing the auspicious path through their austerity.
It alludes to the Vedic idea that the brāhmaṇas/sages represent the Lord’s ‘mouth’—the channel of sacred knowledge and guidance for society.
Cultivate disciplined practice—study, prayer, ethical living, and self-control—so that clarity and dharmic direction remain alive in one’s home and community.