Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 3
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
योऽसौ सत्यव्रतो नाम राजर्षिर्द्रविडेश्वर: । ज्ञानं योऽतीतकल्पान्ते लेभे पुरुषसेवया ॥ २ ॥ स वै विवस्वत: पुत्रो मनुरासीदिति श्रुतम् । त्वत्तस्तस्य सुता:प्रोक्ता इक्ष्वाकुप्रमुखा नृपा: ॥ ३ ॥
yo ’sau satyavrato nāma rājarṣir draviḍeśvaraḥ jñānaṁ yo ’tīta-kalpānte lebhe puruṣa-sevayā
দ্ৰাবিড়দেশৰ ৰাজর্ষি সত্যব্ৰতে পূৰ্ব কল্পান্তত পৰম পুৰুষৰ সেৱাৰে দিব্য জ্ঞান লাভ কৰিছিল। শ্রুতি মতে তেওঁয়েই বিবস্বানৰ পুত্ৰ বৈবস্বত মনু হৈছিল। এই জ্ঞান মই আপোনাৰ পৰাই পাইছোঁ; ইক্ষ্বাকু আদি নৃপসকল তেওঁৰ পুত্ৰ—আপুনি আগতেই কৈছিল।
FAQs
Vaivasvata Manu is the Manu of the present manvantara, described here as the son of Vivasvān (the sun-god) and identified with Satyavrata.
It introduces Ikṣvāku as the foremost among Manu’s sons (or royal descendants) whose line of kings will be described next.
It encourages faith in guru-paramparā and śāstra—receiving spiritual history and dharma through authentic hearing (śravaṇa) and honoring sacred lineage.