Shloka 12
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
ततो मनु: श्राद्धदेव: संज्ञायामास भारत । श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥ ११ ॥ इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् । नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभु: ॥ १२ ॥
tato manuḥ śrāddhadevaḥ saṁjñāyām āsa bhārata śraddhāyāṁ janayām āsa daśa putrān sa ātmavān
হে ভাৰতবংশশ্ৰেষ্ঠ ৰাজন! বিবস্বানৰ দ্বাৰা সংজ্ঞাৰ গৰ্ভত শ্রাদ্ধদেৱ মনু জন্মিল। ইন্দ্ৰিয়জয়ী সেই মনুৱে পত্নী শ্রদ্ধাৰ গৰ্ভত দহ পুত্ৰ জন্মালে—ইক্ষ্বাকু, নৃগ, শৰ্যতি, দিষ্ট, ধৃষ্ট, কৰূষক, নৰিষ্যন্ত, পৃষধ্ৰ, নভগ আৰু কবি।
FAQs
The verse lists ten sons: Ikṣvāku, Nṛga, Śaryāti, Diṣṭa, Dhṛṣṭa, Karūṣaka, Nariṣyanta, Pṛṣadhra, Nabhaga, and Kavi.
Ikṣvāku is highlighted as a प्रमुख progenitor of the solar (Sūrya-vaṁśa) royal line, from which many celebrated kings appear in later narratives.
It encourages remembering sacred lineage and responsibility: noble conduct and self-control (ātmavān) sustain family and society, aligning one’s life with dharma and devotion.