Shloka 10
Balarāma Slays the Ape Dvivida
Dvivida-vadha
तत्रापश्यद् यदुपतिं रामं पुष्करमालिनम् । सुदर्शनीयसर्वाङ्गं ललनायूथमध्यगम् ॥ ९ ॥ गायन्तं वारुणीं पीत्वा मदविह्वललोचनम् । विभ्राजमानं वपुषा प्रभिन्नमिव वारणम् ॥ १० ॥
tatrāpaśyad yadu-patiṁ rāmaṁ puṣkara-mālinam sudarśanīya-sarvāṅgaṁ lalanā-yūtha-madhya-gam
তাত সি যাদৱসকলৰ অধিপতি শ্ৰীবলৰামক দেখিলে—পদ্মমালাৰে ভূষিত, সৰ্বাঙ্গে অপূৰ্ব মনোহৰ, যুৱতীৰ দলেৰ মাজত। তেওঁ বাৰুণী পান কৰি গাই আছিল; মদে চঞ্চল দৃষ্টিযুক্ত, আৰু দেহকান্তিত মত্ত গজৰ দৰে দীপ্তিমান।
FAQs
This verse describes Balarāma as supremely beautiful in every limb, adorned with lotus garlands, and radiantly present among a joyful circle of young women.
Śukadeva Gosvāmī narrates these events to Mahārāja Parīkṣit as part of the Tenth Canto’s account of the Lord’s pastimes.
A devotee can cultivate bhakti by remembering the Lord’s auspicious, lotus-adorned form, replacing worldly fascination with devotional contemplation (smaraṇa).