Shloka 1
Uddhava Meets the Gopīs: Bhramara-gītā and Kṛṣṇa’s Message of Separation
श्रीशुक उवाच तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्त्रिय: प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् । पीताम्बरं पुष्करमालिनं लस- न्मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम् ॥ १ ॥ सुविस्मिता: कोऽयमपीव्यदर्शन: कुतश्च कस्याच्युतवेषभूषण: । इति स्म सर्वा: परिवव्रुरुत्सुका- स्तमुत्तम:श्लोकपदाम्बुजाश्रयम् ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca taṁ vīkṣya kṛṣānucaraṁ vraja-striyaḥ pralamba-bāhuṁ nava-kañja-locanam pītāmbaraṁ puṣkara-mālinaṁ lasan- mukhāravindaṁ parimṛṣṭa-kuṇḍalam
শ্ৰীশুকদেৱ ক’লে—কৃষ্ণৰ অনুচৰক দেখি ব্ৰজৰ যুৱতীসকল বিস্মিত হ’ল। তেওঁৰ বাহু দীঘল, চকু নবফুলা পদ্মৰ দৰে; পীতাম্বৰ পিন্ধি, পদ্মমালা ধৰি, মসৃণ চকচকে কুণ্ডলেৰে তেওঁৰ মুখ-পদ্ম দীপ্ত হৈছিল। তেওঁলোকে ক’লে—“এই সুদৰ্শন পুৰুষ কোন? ক’ৰ পৰা আহিছে, কাৰ সেৱক? অচ্যুতৰেই বস্ত্ৰ-ভূষণ পিন্ধিছে!” এইদৰে কৈ, উত্তমশ্লোক শ্ৰীকৃষ্ণৰ পদ্মপদৰ আশ্ৰয় লোৱা উদ্ধৱক তেওঁলোকে উৎসুকতাৰে ঘেৰি ধৰিলে।
FAQs
He is Kṛṣṇa’s attendant/messenger who comes to Vraja wearing Kṛṣṇa-like dress and ornaments; in the chapter’s narrative context, this refers to Uddhava, sent by Kṛṣṇa to the gopīs.
Because the messenger resembles Kṛṣṇa in appearance and attire, and his Kṛṣṇa-like ornaments immediately awaken their intense remembrance of Acyuta, making them eager to know his identity and purpose.
Even external reminders of the Lord can awaken deep remembrance; cultivating sādhana that increases smaraṇa (remembrance) and taking shelter of Kṛṣṇa’s lotus feet turns curiosity and emotion into steady bhakti.