स सत्त्रिभिः शपथपूर्वमेकैकममात्यमुपजापयेत् अधार्मिको अयं राजा साधु धार्मिकमन्यमस्य तत्कुलीनमपरुद्धं कुल्यमेकप्रग्रहं सामन्तमाटविकमौपपादिकं वा प्रतिपादयामः सर्वेषामेतद् रोचते कथं वा तव इति ॥ कZ_०१.१०.०३ ॥
sa sattribhiḥ śapathapūrvam ekaikam amātyam upajāpayet: adhārmiko ayaṃ rājā; sādhu dhārmikam anyam asya tatkulīnam aparuddhaṃ kulyam ekapragrahaṃ sāmantam āṭavikam aupapādikaṃ vā pratipādayāmaḥ; sarveṣām etad rocate—kathaṃ vā tava? iti
সত্ত্ৰি-এজেণ্টৰ জৰিয়তে, শপথ কৰাই, তেওঁ একে একে প্ৰতিজন অমাত্যক একান্তত গোপনে পৰীক্ষা/উসকাব: ‘এই ৰজা অধাৰ্মিক। আহা, অন্য এজন—ধাৰ্মিক—ব্যক্তিক স্থাপন কৰোঁ: তেওঁৰেই বংশৰ, বা নজৰবন্দি/বন্দী আত্মীয়, বা পাৰ্শ্ব-আত্মীয়, বা একমাত্ৰ দাবিদাৰ, বা সীমান্ত সামন্ত, বা বন-নায়ক, বা দত্তক/আনা বিকল্প। সবারে এই কথা ভাল লাগে; তোমাৰ কি মত?’
It probes what type of regime-change coalition the minister finds plausible—dynastic, aristocratic, frontier-military, or extra-legal—revealing both ambition and network orientation.
It increases psychological commitment and candor, while also generating a recordable breach if the target agrees to treasonous propositions.